Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.1.4.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to accept it for review. The appellant argued that the lower court violated procedural rules regarding the gravity of the case, but the court found no obvious legal error. Consequently, the appeal was rejected because the alleged defects were not apparent without deeper analysis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is obviously justified only when the defect in the challenged judgment is readily apparent and capable of having a significant impact on the outcome without requiring deeper analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 247/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa K. F.przeciwko S. L.o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lutego 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 29 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACz […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powód zarzucił postanowieniu Sądu Apelacyjnego z dnia 29 grudnia 2014 r. naruszenie art. 366 w związku z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz naruszenie art. 386 § 4 w związku z art. 397 § 2 k.p.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił oczywistą jej zasadnością wskutek braku podstaw do odrzucenia pozwu ze względu na powagę rzeczy osądzonej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).
W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia powołanych w skardze kasacyjnej powoda przepisów prawnych. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz.U. 2013.490) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015.1804). aw