Supreme Court dismissed cassation appeal due to lack of legal issue and obvious merit under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a closed investment fund against a judgment ordering payment. The appellant argued that the case involved significant legal issues regarding the Real Estate Register Act and claimed the appeal was obviously meritorious. The court rejected this, noting the logical contradiction between claiming a significant legal issue and asserting obvious merit, as well as the superficial and structurally flawed reasoning provided in the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal must demonstrate a significant legal issue requiring Supreme Court resolution and be obviously meritorious, which is incompatible with the need for deep legal reasoning.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 246/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa […] Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W. przeciwko M.G. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt V ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 września 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) w sprawie o zapłatę oddalił apelację pozwanej M. G. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 marca 2017 r.Pozwana wniosła skargę kasacyjną, wskazując, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące art. 73 i 77 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 1916 ze zm.) oraz że istnieje potrzeba wykładni wskazanych przepisów. Ponadto podniosła, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wskazała na przyczyny kasacyjne ujęte w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.; podniosła, że w sprawie występuje zagadnienie prawne wymagające rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy, a zarazem, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Pomijając logiczną sprzeczność takiego wniosku, bo trudno mówić o oczywistej zasadności skargi, gdy twierdzi się jednocześnie, że jej rozpoznanie wymaga rozstrzygnięcie istotnego zagadnienia prawnego, co jest zawsze powiązane z pogłębionym, bynajmniej „nieoczywistym” wywodem prawnym, należy podkreślić, iż uzasadnienie wniosku w zakresie obu przyczyn kasacyjnych jest pobieżne, nieprzekonujące i nie ukazujące zasadności wniosku.
Poza tym doszło do zmieszania uzasadnienia podstaw z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi w segmencie skargi – w warstwie motywującej zresztą jedynym – zatytułowanym zbiorczo „stan sprawy”, co jest nie tylko konstrukcyjnie wadliwe, ale zasadniczo uniemożliwia oddzielenie od siebie i osobne uwzględnienie dwóch odrębnych aspektów kontroli kasacyjnej – zasadności skargi oraz, opartego na innych założeniach, wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.Poza tym trzeba podkreślić, że zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter istotny, a jego istnienie powinno być wykazane za pomocą przekonujących, odniesionych do judykatury i doktryny, argumentów jurydycznych.
Tego w motywach wniosku skarżącej brak, podobnie jak twierdzeń wskazujących, że skarga jest oczywiście uzasadniona w znaczeniu przyjmowanym przy wykładni art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj