Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 242/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal significance and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 242/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by the applicant against a lower court decision. The applicant argued that the lower court committed errors, but failed to provide sufficient legal reasoning to demonstrate the importance of the issues or the obvious merit of the appeal. The court determined that the arguments were tied to specific facts rather than establishing a universal legal principle, thus failing to meet the statutory requirements for cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; Cassation appeals must establish legal significance and obvious merit, requiring arguments that transcend specific factual circumstances to unify judicial practice.

Keywords

AI generated
cassation appeal legal significance obvious merit Supreme Court civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw.
art. 13 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). jw
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., to nie przedstawiła argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień, ani o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów, z uwzględnieniem przesłanek ujętych w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarżąca nie przekonała zatem o spełnieniu również i wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). jw

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 242/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku E. S. ‎przy uczestnictwie P. K. ‎o wpis,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni ‎od postanowienia Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżąca powołała się na s. 4-5 skargi kasacyjnej na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., to nie przedstawiła argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień, ani o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów, z uwzględnieniem przesłanek ujętych w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych.

Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego. Ponieważ skarżąca także twierdzi, że jej skarga jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga kasacyjna wnioskodawczyni nie przedstawia także wyraźnie wyodrębnionego uzasadnienia przesłanki „oczywistości” skargi. Na tle jej uzasadnienia jest wyraźnie widoczne, że ocena zarzutów - a tym bardziej „oczywistości” zarzuconych uchybień, mających prowadzić do oceny o „oczywistej” zasadności skargi opartej na takich zarzutach - wymagałaby szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej. Skarżąca nie przekonała zatem o spełnieniu również i wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). jw