Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code Art. 3989 § 1.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Z. A. and Z. A. against the lower court's ruling on the establishment of a transmission easement. The applicants argued that the law required interpretation regarding the acquisition of such easements, but the court found their reasoning insufficient and lacking in specific legal disputes. Consequently, the court determined that no significant legal issue existed under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code, leading to the rejection of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists, as the applicants failed to demonstrate any need for legal interpretation or divergence in case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 240/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Z. A. i Z. A. przy uczestnictwie T. S.A. w K. o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w R.z dnia 7 stycznia 2016 r., sygn. akt V Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od każdego z wnioskodawców na rzecz uczestnika kwoty po 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na potrzebę wykładni przepisów prawa: art. 3051 w związku z art. 172 § 1 k.c., określając to bardzo krótko (jednym zdaniem) jako potrzebę wyjaśnienia dopuszczalności zasiedzenia służebności przesyłu.
Tak ujęty wniosek nie przekonuje do przyjęcia skargi do rozpoznania, a w zasadzie nie jest on wcale uzasadniony, nie wiadomo bowiem, o jaką potrzebę wykładni skarżącemu chodzi. Skarżący nie wskazał w tym zakresie ani rozbieżności w judykaturze, ani rozbieżności w doktrynie co do konkretnej kwestii, która wymagałaby wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy. Co najwyżej można przypuszczać, że może mu w ogóle chodzić o dopuszczalność uznawania zasiedzenia służebności przesyłu za czas, gdy nie weszły jeszcze w życie przepisy regulujące tę służebność.
Kwestia ta nie budzi już jednak wątpliwości w orzecznictwie: nie było oczywiście możliwe wcześniej nabycie takiej służebności, lecz wyłącznie służebności gruntowej o treści tożsamej ze służebnością przesyłu. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw