Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue or serious doubt exists regarding contract terms.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by an insurance company against a consumer. The court found that the lower courts correctly applied the Civil Code and the Insurance Act without creating legal uncertainty. Consequently, the appeal was rejected because it did not meet the statutory requirements for admission to review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court must admit a cassation appeal only if a significant legal issue exists or if the lower courts' application of the law is clearly erroneous; otherwise, the appeal is dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 232/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa E. H.przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w W.o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z tych przesłanek.Strona pozwana opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania o potrzebę wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów oraz oczywistą zasadność skargi.
Wniosku skarżącej nie sposób jednak podzielić. Nie można w szczególności uznać, że przepisami wymagającymi wykładni są art. 6, 61 i 808 § 4 k.c. oraz art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Brzmienie tych przepisów z punktu widzenia potrzeby procesowej sprawy nie budzi wątpliwości, a poza tym, co najważniejsze, przepisy te zastosowano w sprawie prawidłowo. Sąd wyjaśnił mianowicie, czy klauzula, którą posługuje się strona skarżąca w relacjach z konsumentami nie kształtuje ich praw i obowiązków w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając ich interesy.
Szczegółowa analiza skargi nie prowadzi także do wniosku, że jest ona oczywiście uzasadniona.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).awes