Legislator Case Law & Legislation
I CSK 232/07 AI generated

Supreme Court quashes appeal decision due to invalid proceedings caused by death of a party during the process.

Case Number I CSK 232/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the lower court's decision to dismiss the City's request for property separation because the proceedings were invalid. The invalidity stemmed from the death of a participant, B.F., who died in November 2004, while the appeal judgment was issued in February 2006. Consequently, the case was remanded to the District Court for a new trial involving B.F.'s legal heirs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 379 pkt 5 k.p.c.; Art. 398 § 13 k.p.c.: Proceedings are void if a participant dies during the process, requiring the case to be remanded for retrial with the deceased party's legal successors.

Keywords

AI generated
invalid proceedings death of participant legal succession remand for retrial notarial deed land registry entry civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 379 pkt 5 k.p.c.
kluczowy w tym kontekście przepis art. 379 pkt 5 k.p.c., ale nie może
Art. 398 § 13 k.p.c.
postępowania (art. 39813 § 1 k.p.c.).
Art. 6261 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 6261 § 3 k.p.c. nie stanowi
Art. 398 § 15 k.p.c.
postępowania (art. 39813 § 1 k.p.c.).
Art. 398 § 21 k.p.c.
postępowania (art. 39813 § 1 k.p.c.).
Art. 386 § 2 k.p.c.
prawnych nieżyjącej uczestniczki (art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 386 §
Art. 31 ukwh
(art. 31 ukwh). Jeśli by więc się okazało, że stan prawny nieruchomości można
art. 6268 § 2 k.p.c
kompetencje tego sądu ustalone w art. 6268 § 2 k.p.c.
art. 6288 k.p.c
art. 518 k.p.c
6288 k.p.c., a także, skutkujące nieważnością postępowania, uchybienie art. 518

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 232/07

POSTANOWIENIE

Dnia 10 października 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

del. SSA Michał Kłos

w sprawie z wniosku Miasta W.

przy uczestnictwie L.F., E.F., nieznanego z miejsca pobytu M.F. reprezentowanego

przez kuratora E.B. - następców prawnych B.F. i P. Spółki z o.o.

o wyłączenie części nieruchomości i wpis,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 października 2007 r.,

skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego

w W. z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie, znosi postępowanie przed

sądem odwoławczym i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu

w

W. do

ponownego

rozpoznania

o kosztach postępowania kasacyjnego.

oraz

rozstrzygnięcia

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 16 marca 2005 r. oddalił

wniosek Miasta W. zawarty w akcie notarialnym z dnia 7 października 2004 r. nr

[...], sporządzonym w kancelarii notariusza L.Z., o odłączenie z księgi wieczystej

Kw [...] działki nr 156 o pow. 0,0242 ha, nabytej tym aktem od B.F., o założenie dla

niej nowej księgi wieczystej i wpisanie wnioskodawcy w dziale II jako jej właściciela.

Jako przyczynę tego rozstrzygnięcia wskazał, że w księdze Kw [...], prowadzonej

m.in. dla działki 156, figuruje jako jej właściciel Spółka P. – sp. z o o., na rzecz

której działa rękojmia wiary ksiąg wieczystych, w związku z czym B.F. nie była

uprawniona do sprzedaży tej działki.

Apelacja wnioskodawcy od tego orzeczenia została oddalona postanowieniem

Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 lutego 2006 r. Sąd ten wskazał, że obowiązujące

domniemanie prawne prawidłowości wpisu osoby właściciela w dziale II księgi

wieczystej może być obalone tylko w procesie o uzgodnienie jej treści z

rzeczywistym stanem prawnym, nie może zaś być skutecznie zakwestionowane

przez sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym, z uwagi na ograniczone

kompetencje tego sądu ustalone w art. 6268 § 2 k.p.c.

W skardze kasacyjnej na to orzeczenie wnioskodawca zarzucił naruszenie

art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. jed.

Dz. U. 2001 r., nr 124, poz. 1361, ze zm. – dalej: „ukwh”), oraz art. 328 § 2 i art.

6288 k.p.c., a także, skutkujące nieważnością postępowania, uchybienie art. 518

k.p.c. Na tych podstawach wnosił o uchylenie skarżonego postanowienia

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wymaga rozważenia, jako najdalej idący, zarzut

nieważności postępowania. Wprawdzie sposób sformułowania tego zarzut nasuwa

zastrzeżenia ze względu na to, że powołując się w skardze na pozbawienie

możności obrony praw przez uczestników w postępowaniu apelacyjnym, pominięto

kluczowy w tym kontekście przepis art. 379 pkt 5 k.p.c., ale nie może

to dyskwalifikować samego zarzutu, gdyż i tak Sąd Najwyższy obowiązany jest

badać z urzędu w granicach zaskarżenia kwestię ewentualnej nieważności

postępowania (art. 39813 § 1 k.p.c.). Zgodnie z art. 6261 § 3 k.p.c. nie stanowi

przeszkody do wpisu okoliczność, że po złożeniu wniosku wnioskodawca bądź inny

uczestnik

postępowania

zmarł

lub

został

pozbawiony

albo

ograniczony

w możliwości rozporządzania prawem albo w zdolności do czynności prawnych,

jednakże

przepisu

tego,

jako

normy szczególnej

na postępowanie odwoławcze. Te zaś

nie

można

rozszerzać

prowadzono z udziałem B.F., która już

wtedy nie żyła (zmarła w dniu 10 listopada 2004 r., a zaskarżone postanowienie

wydano w dniu 21 lutego 2006 r.). Dlatego nie budzi wątpliwości, że postępowanie

to było dotknięte nieważnością, wobec czego zaskarżone orzeczenie należało

uchylić, znosząc postępowanie przed sądem odwoławczym i przekazując sprawę

do ponownego rozpoznania, która powinna być prowadzona z udziałem następców

prawnych nieżyjącej uczestniczki (art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 386 §

2 k.p.c.). Czyni to zbędnym szczegółowe ustosunkowywanie się do pozostałych

zarzutów skargi kasacyjnej. Wypada jednak poczynić uwagę ogólną, iż skoro

decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości jest podstawą do wpisu w księdze

wieczystej ukształtowanego jej treścią nowego stanu prawnego, to nie ma

przeszkód, aby tego stanu nie uwzględniać w postępowaniu wieczystoksięgowym

(art. 31 ukwh). Jeśli by więc się okazało, że stan prawny nieruchomości można

ustalić na podstawie przedłożonych w tym postępowaniu dokumentów, to w

sytuacji, kiedy między zainteresowanymi nie ma sporu, odsyłanie wnioskodawcy na

drogę uzgadniania treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym byłoby

nieuzasadnione.