Cassation appeal dismissed for lack of obvious legal error; appeal merely challenged facts without citing clear statutory violation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by two defendants against a civil judgment for payment. The appellants argued that the lower court's decision was flawed, but the court found their arguments merely contested the factual findings rather than demonstrating a clear legal error. Consequently, the appeal was rejected because it failed to meet the strict threshold for an obvious violation of law required for cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates a qualified, obvious violation of law visible without deep analysis; mere disagreement with factual findings or legal assessment does not suffice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 2264/25 POSTANOWIENIE 17 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 17 czerwca 2026 r. w Warszawiew sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W.przeciwko R. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K., P. M., E. M. i K. S.o zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej P. M. i E. M.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 19 grudnia 2022 r., I ACa 459/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. nie obciąża P. M. i E. M. kosztami postępowania kasacyjnego;
3. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Poznaniu na rzecz rad. pr. A. Z. 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł, powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług, kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanym z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 25 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w Koninie zasądził solidarnie od R. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K., P. M., E. M., K. S. na rzecz Bank spółki akcyjnej w W. 1 228 829,63 zł z odpowiednio określonymi odsetkami; oddalił powództwo w pozostałym zakresie; oddalił wniosek pozwanych o rozłożenie na raty zasądzonego świadczenia. Wyrokiem z 19 grudnia 2022 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu uchylił ww. wyrok w punkcie 1, 3 i 4 stosunku do R. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K., zniósł postępowanie w stosunku do tego pozwanego za okres od 1 grudnia 2017 r. do dnia ogłoszenia zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Koninie do ponownego rozpoznania; zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 w stosunku do pozostałych pozwanych ten sposób, że w miejsce zasądzonych tam należności zasądził solidarnie od nich na rzecz powoda 1 228 710,99 zł z odsetkami, a w pozostałym zakresie oddalił powództwo; oddalił apelację tych pozwanych w pozostałym zakresie.
W skardze kasacyjnej pozwani P. M. i E. M., jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazali na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Zdaniem skarżących skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy.
Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07).Wywody zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, sprowadzają się do polemiki z zaskarżonym orzeczeniem, nie zaś wykazania, że przy jego ferowaniu popełniono uchybienia w zakresie stosowania prawa, które miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom.
Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.O kosztach pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie § 8 pkt 7 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 3 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
Jacek Grela [S.J.][a.ł]