Supreme Court dismisses cassation appeal claiming clear error in applying the legal concept of exploitation under the Civil Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the plaintiffs against the appellate court's judgment. The plaintiffs argued that the appellate court failed to understand the concept of exploitation under Article 388 of the Civil Code, leading to an obviously erroneous ruling. The court rejected this claim, finding that the appellate court correctly identified the objective disparity in payments and the subjective elements of exploitation, warranting the annulment of the contract and dismissal of the lawsuit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 388 § 1 k.c.: A cassation appeal based on the ground of obvious merit requires demonstrating a qualified violation of substantive or procedural law that is prima facie evident, resulting in an obviously incorrect judgment, rather than merely pointing out a clear breach of a specific rule.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 226/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa P. K. i K. D. K. przeciwko U. J. C. przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w W. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparli wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.
Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).W ocenie skarżących, oczywista zasadność skargi polega na całkowitym niezrozumieniu przez Sąd Apelacyjny w (…) istoty instytucji wyzysku określonego w art. 388 § 1 k.c., co stanowiło praprzyczynę wszystkich uchybień popełnionych przez Sąd i zaważyło na wadliwości zaskarżonego wyroku.Okoliczności wskazane przez skarżących nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia.
Należy zauważyć, że Sąd Apelacyjny ocenił, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki wyzysku. Wysokość świadczenia pozwanej przewyższyła w rażącym stopniu świadczenie drugiej strony umowy, a dodatkowo zaistniały również przesłanki subiektywne w postaci wyzyskania przymusowego położenia pozwanej i jej niedoświadczenie; konsekwencją spełnienia przesłanek z art. 388 k.c. powinno być unieważnienie całej umowy, co skutkowało oddaleniem powództwa o zobowiązanie. Wbrew odmiennemu zapatrywaniu skarżących, ocena powyższa nie może być uznana za rażąco wadliwą i stanowiącą przejaw niezrozumienia istoty wyzysku.Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).