Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue or obvious merit exists.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by W. M. and M. S. against the appellate court's decision. The plaintiffs argued that a significant legal issue existed regarding the removal of a non-existent prescription judgment from legal circulation, claiming the appeal was obviously meritorious. The court determined that the plaintiffs failed to demonstrate any substantial legal question or obvious merit, leading to the dismissal of the appeal under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not accepted for consideration if the appellant fails to prove the existence of a significant legal issue or that the appeal is obviously meritorious.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 212/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa W. M. i M. S.przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Generalnemuo zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACz 623/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje radcy prawnemu P.S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu w postępowaniu kasacyjnym; nie obciąża skarżących kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. oddalił zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie odrzucające ich pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Generalnemu o nakazanie Prokuratorowi Generalnemu: wszczęcia postępowania karnego oraz podjęcia wszelkich czynności faktycznych i prawnych w celu wyeliminowania z obrotu prawnego deliktu w postaci prawnie nieistniejącego orzeczenia o rzekomym zasiedzeniu udziału we wskazanej nieruchomości.Powodowie wnieśli skargą kasacyjną, w której żądali uchylenia postanowienia Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazali, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona.Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparty został na przesłankach opisanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia tego wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują wskazane przesłanki, tj. istotne zagadnienie prawne, oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).