Legislator Case Law & Legislation
I CSK 207/10 AI generated

Cassation appeal dismissed for lack of service; second appeal rejected due to no legal issue.

Case Number I CSK 207/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by H.D. because the applicant failed to submit the required request for service of the contested decision with its reasoning, violating Article 387 § 3 of the Civil Procedure Code. The court also rejected M.D.'s appeal as inadmissible, finding that the lower courts had already correctly assessed the consequences of the 1976 land title acquisition under family law, thus leaving no significant legal question for review. Consequently, the Supreme Court declined to accept either appeal for further examination.

Legislator headnote

AI generated

Art. 387 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to request service of the contested decision with its reasoning, and the Supreme Court will not accept an appeal if no significant legal issue or serious doubt regarding legal interpretation exists.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility service of decision requirement significant legal issue family law property rights Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 387 § 3 k.p.c.
zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem, o którym mowa w art. 387 § 3
Art. 398 § 1 k.p.c.
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
art. 387 § 3 k.p.c
zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem, o którym mowa w art. 387 § 3
art. 3989 § 1 k.p.c
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 207/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku R. O.

przy uczestnictwie M. D., H. D. i M. Z.

o podział majątku wspólnego, dział spadku i zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 października 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania M. D. i H. D. od postanowienia

Sądu Okręgowego w W. z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt V Ca (…),

1)

odrzuca skargę kasacyjną uczestnika H. D.,

2)

odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej uczestniczki M. D.

Uzasadnienie

I. Skarga kasacyjna uczestnika H. D. podlega odrzuceniu, ponieważ nie złożył on

[zob.

karta

(…)],

warunkującego

jej

dopuszczalność,

wniosku

o

doręczenie

zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem, o którym mowa w art. 387 § 3

k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2006 r., I CZ 9/05, LEX

nr 369447, i z dnia 28 marca 2007 r., III CSK 66/07, LEX nr 315345).

II. Skarga kasacyjna uczestniczki M. D. nie spełnia wymagań niezbędnych do jej

przyjęcie do rozpoznania.

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga

kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami

Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu

najwyższego szczebla.

Uczestniczka wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła

nieważnością postępowania spowodowaną brakiem drogi sądowej oraz występowaniem

w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego istnienia drogi sądowej do

ustalenia przynależności własności nieruchomości, objętej aktem własności ziemi

wystawionym na jednego z małżonków, do majątku wspólnego obojga małżonków.

Zapatrywania uczestniczki o istnieniu wskazanych przez nią przesłanek przyjęcia

skargi do rozpoznania nie można podzielić. Jak trafnie wyjaśniły Sądy orzekające w toku

instancji, decyzja z dnia 24 lutego 1976 r. wiązała je jedynie co do stwierdzonego w niej

nabycia przez jej adresata własności oznaczonej w niej nieruchomości, natomiast skutki

tego nabycia z punktu widzenia przepisów prawa rodzinnego podlegały już ich ocenie.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej uczestniczki

do rozpoznania.