Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error regarding spousal ingratitude.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the appellate court's divorce judgment. The appellant argued that the lower court's finding of spousal ingratitude was an obvious legal error under Article 365 of the Civil Procedure Code. The court rejected this claim, stating that the evidence of mutual fault in the breakdown of cohabitation did not constitute the specific legal prerequisites for spousal ingratitude required to invalidate a gift.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 365 k.p.c.; The cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error resulting in a clearly incorrect judgment, which requires more than a mere disagreement with the factual assessment of mutual fault.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 206/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa M. S.przeciwko W. Z.o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanegood wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt V ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na czwartej spośród wymienionych przesłanek. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.
Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi z uwagi na naruszenie art. 365 k.p.c., podając, że Sąd uwzględniając powództwo uznał, że pozwany dopuścił się wobec powódki rażącej niewdzięczności w rozumieniu art. 898 § 1 k.c. Zdrada pozwanego została uznana za przejaw rażącej niewdzięczności.
Tymczasem w sprawie rozwodowej pomiędzy stronami Sąd uznał, że obie strony są winne rozkładowi pożycia.Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności. Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa.Rażąca niewdzięczność może przejawiać się naruszeniem przez małżonka obowiązku wierności i usprawiedliwiać odwołanie darowizny dokonanej przez tego małżonka na rzecz współmałżonka, który dopuścił się aktu niewierności (zob. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 1954 r., 1 CR 1623/54, PiP 1955, nr 9, s. 480; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2003 r., V CKN 1829/00, nie publ.).Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).jw