Supreme Court dismisses appeal on paternity when DNA results exclude father and no expert opinion needed.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the minor plaintiff's cassation appeal against the lower court's paternity judgment. The plaintiff argued that the court failed to order a new expert opinion regarding potential DNA chimera, claiming this raised an important legal issue. The court rejected this, ruling that the DNA tests already conclusively excluded paternity and that no additional expert opinion was legally required given the clear scientific evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless it raises a significant legal issue unresolved in precedent, as the existing DNA evidence here conclusively excluded paternity without needing further expert analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 204/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa małoletniego D. D. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego M. D.przeciwko M. S.o ustalenie ojcostwa i roszczenie z tym związane,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 października 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt IV Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową M. D. na rzecz pozwanego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami wskazującymi na możliwość wprowadzenia środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Małoletni powód reprezentowany przez przedstawicielkę ustawową, matkę, M. D., zarzucił w skardze kasacyjnej wyrokowi Sądu Okręgowego z dnia 7 września 2016 r. naruszenie art. 278 k.p.c. przez zaniechanie przez Sąd zasięgnięcia opinii biegłych w zakresie możliwości posiadania przez pozwanego większej ilości profili DNA (chimeryzmu DNA), a wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadnił występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: czy sąd jest władny ocenić samodzielnie bez zasięgnięcia opinii biegłych wnioski dowodowe odwołujące się do rozwoju wiedzy i postępu w nauce, jeżeli są one sprzeczne z dotychczasową wiedzą i doświadczeniem sądu orzekającego.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Kwestia podniesiona w skardze kasacyjnej nie spełnia tych wymagań. Ojcostwo pozwanego wykluczają badania DNA wykonane w Polsce i we Włoszech. Wnioski obu badań są jednoznaczne. Miano przy tym na względzie - co jest istotne dla zjawiska chimeryzmu DNA - że strony nigdy nie miały przeszczepu szpiku, ani przetaczanej krwi w okresie sześciu miesięcy przed badaniami (k. 634).
Nie było zatem w okolicznościach sprawy przesłanek do wnioskowanego uzupełniania opinii biegłego. Sąd bowiem ma obowiązek dopuścić dowód z opinii innego biegłego tylko wtedy, gdy zachodzi taka potrzeba, w szczególności, gdy przeprowadzona opinia zawiera istotne luki, jest nieprzekonywająca, niekompletna, wadliwie przedstawia lub pomija istotne okoliczności, nie odpowiada na postawione tezy dowodowe, jest niejasna, nienależycie uzasadniona lub nieweryfikowalna. W judykaturze utrwalił się pogląd, że sąd nie jest zobowiązany do dopuszczenia dowodu z opinii kolejnego biegłego z tej tylko przyczyny, że dotychczasowa opinia jest dla strony niekorzystna.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 4 ust. 1 pkt 5 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.). awjw