Legislator Case Law & Legislation
I CSK 1952/23 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for failure to identify appealable parts and requesting reformatory judgment.

Case Number I CSK 1952/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a decision to terminate co-ownership of real estate. The appellant failed to properly identify the specific parts of the lower court's ruling they contested, instead referencing structural elements from the first-instance judgment. Consequently, the court found the appeal procedurally defective under the Civil Procedure Code and rejected the request for a reformatory judgment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 1 pkt 1, 3 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. A cassation appeal must precisely identify the contested parts of the judgment; failure to do so or requesting a reformatory judgment that contradicts the second-instance model renders the appeal inadmissible.

Keywords

AI generated
cassation appeal termination of co-ownership procedural defect reformatory judgment Civil Procedure Code identification of appeal costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.
i z 2 kwietnia 2014 r., IV CZ 14/14, niepubl.).Skarga kasacyjna nie czyni zadość wymaganiom określonym w art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
i z 2 kwietnia 2014 r., IV CZ 14/14, niepubl.).Skarga kasacyjna nie czyni zadość wymaganiom określonym w art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Art. 39816 k.p.c.
art. 3984 § 1 k.p.c
i z 2 kwietnia 2014 r., IV CZ 14/14, niepubl.).Skarga kasacyjna nie czyni zadość wymaganiom określonym w art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c
art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c
Zakres zaskarżenia nie wskazuje zatem, która część postanowienia orzeczenia zaskarżonego skargą kasacyjną została objęta zakresem zaskarżenia, a tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymagania konstrukcyjnego określonego w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 39816 k.p.c
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
i z 2 kwietnia 2014 r., IV CZ 14/14, niepubl.).Skarga kasacyjna nie czyni zadość wymaganiom określonym w art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 22 marca 2017 r., III SZ 1/17
postanowienie Sądu Najwyższego z 22 marca 2017 r., III SZ 1/17, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z 18 marca 2015 r., I CZ 29/15, niepubl.).
postanowienie Sądu Najwyższego z 18 marca 2015 r., I CZ 29/15
postanowienie Sądu Najwyższego z 22 marca 2017 r., III SZ 1/17, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z 18 marca 2015 r., I CZ 29/15, niepubl.).
postanowienie Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2016 r., II CSK 429/15
postanowienie Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2016 r., II CSK 429/15, niepubl.).
III CSK 161/12
Criminal appeal dismissed for missing request to annul the preliminary judgment under Civil Procedure Code.
III CSK 64/13
Supreme Court dismisses appeal for failure to specify scope of appeal and relief sought under Civil Procedure Code.
II CSK 429/15
Cassation appeal dismissed for lack of construction due to mismatch between scope and grounds under Civil Procedure Code.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 1952/23 POSTANOWIENIE 29 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 29 maja 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku W. M.‎z udziałem S. M., H. D., W. M., B. M., J. S., S. S., P. S. i J. S.‎o zniesienie współwłasności,‎na skutek skargi kasacyjnej H. D.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu‎z 25 listopada 2022 r., II Ca 884/20, 1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. oddala wniosek wnioskodawcy W. M. i uczestnika B. M. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEPostanowieniem z 20 lipca 2020 r. Sąd Rejonowy w Brzegu:1.dokonał zniesienia współwłasności bliżej oznaczonej w sentencji nieruchomości obejmującej działkę […] o wartości 99.000 zł w ten sposób, że nieruchomość w całości przyznał na wyłączną własność uczestniczki postępowania S. M. - punkt I; 2.dokonał zniesienia współwłasności bliżej oznaczonej w sentencji nieruchomości obejmującej działki 59,134/1, 259 am9 w ten sposób, że 1.działkę nr 59 o wartości 30.500 zł przyznał na wyłączną współwłasność uczestnikom postępowania J.

S., P. S., S. S. i J. S. w stosunku przypadających im udziałów w spadku po W.S. to jest każdemu z nich po ¼ części – punkt I ppkt 1; 2.działkę […] o wartości 337.000 zł oraz działkę nr […] o wartości 272.000 zł przyznał na wyłączną własność uczestniczce postępowania S. M. – punkt I ppkt 2; 3.dokonał zniesienia współwłasności bliżej oznaczonej w sentencji nieruchomości obejmującej działkę […]1 o wartości 151.000 zł w ten sposób, że nieruchomość w całości przyznał na wyłączną własność wnioskodawcy W.

M. – punkt III;4.dokonał zniesienia współwłasności bliżej oznaczonej w sentencji nieruchomości obejmująca działki […],[…], […] i […], w ten sposób, że: 1.działkę nr […]2 o wartości 21.000 zł przyznać na wyłączną współwłasność uczestnikom postępowania J. S., P. S., S. S. i J. S.1 w stosunku przypadających im udziałów w spadku po W. S. to jest każdemu z nich po 1/4 części – punkt IV ppkt 1;2.działkę nr 43 o wartości 16.500 zł przyznał na wyłączną własność uczestnikowi postępowania W. M. – punkt IV ppkt 2; 3.działkę nr […]3 o wartości 45.000 zł przyznał na wyłączną własność uczestnikowi postępowania B.

M. – punkt IV ppkt 3; 4.działkę nr […]4 am 5 o wartości 115.000 zł przyznał na wyłączną własność wnioskodawcy W. M. – punkt IV ppkt 4; 5.dokonał zniesienia współwłasności bliżej oznaczonej w sentencji nieruchomości obejmującej działkę […] o wartości 504.000 zł w ten sposób, że nieruchomość w całości przyznał na wyłączną własność uczestnikowi postępowania B. M. – punkt V; 6.dokonał zniesienia współwłasności bliżej oznaczonej w sentencji nieruchomości obejmującej działkę […] o wartości 21.000 zł w ten sposób, że nieruchomość w całości przyznał na wyłączną współwłasność uczestnikom postępowania J.

S.. P. S., S. S. i J. S. w stosunku przypadających im udziałów w spadku po W. S. to jest każdemu z nich po ¼ części – punkt VI; 7.tytułem wzajemnych spłat w udziałach zasądził od wnioskodawcy W. M. na rzecz uczestników postępowania: W. M., H. D. po 48.334 zł oraz na rzecz J. S., P. S., S. S. i J. S. po 12.083,50 zł w terminie 4 miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia – punkt VII; 8.tytułem wzajemnych spłat w udziałach zasądził od uczestnika postępowania B. M. na rzecz uczestników postępowania: W.

M. kwotę 56.066 zł, na rzecz H. D. po 72.567 zł oraz na rzecz J. S., P. S., S. S. i J. S.1 po 16,75 zł w terminie 4 miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia – punkt VIII;W punktach IX, X i XI orzekł o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych.Na skutek apelacji uczestników H. D. i W. M. postanowieniem z 25 listopada 2022 r. Sąd Okręgowy w Opolu dokonał aktualizacji wyceny nieruchomości w postępowaniu apelacyjnym i podwyższył kwoty zasądzone tytułem dopłat pomiędzy uczestnikami, tj. w punkcie 1. zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:1.w punkcie I kwotę 99.000 zł zastąpił kwotą 121.000 zł - punkt 1 ppkt a;2.w puncie II.1 kwotę 30.500 zł zastąpił kwotą 35.000 zł - punkt 1 ppkt b;3.w puncie II.2. kwotę 337.000 zł zastąpił kwotą 617.000 zł, a kwotę 272.000 zł zastąpić kwotą 647.000 zł - punkt 1 ppkt c; 4.w punkcie III kwotę 151.000 zł zastąpił kwotą 174.000 zł - punkt 1 ppkt d;5.w punkcie IV.1. kwotę 21.000 zł zastąpił kwotą 24.000 zł - punkt 1 ppkt e; 6.w punkcie IV.2. kwotę 16.500 zł zastąpić kwotą 19.000 zł - punkt 1 ppkt f; 7.w punkcie IV.3. kwotę 45.000 zł zastąpił kwota 52.000 zł - punkt 1 ppkt g; 8.w punkcie IV.4. kwotę 115.000 zł zastąpił kwotą 131.000 zł – punkt 1 ppkt h; 9.w punkcie V kwotę 504.000 zł zastąpił kwotą 695.000 zł – punkt 1 ppkt i; 10.w punkcie VI kwotę 21.000 zł zastąpił kwotą 24.000 zł – punkt 1 ppkt j; 11.w punkcie VII kwotę 48.334 zł zastąpił kwotą 37.516,66 zł, a kwotę 12.083,50 zł zastąpił kwotą 9.379,16 zł – punkt 1 ppkt k; 12.w punkcie VIII kwotę 56.066 zł zastąpił kwotą 128.333,34 zł, kwotę 72.567 zł zastąpił kwotą 146.933,34 zł, a kwotę 16,75 zł zastąpił kwotą 15.988,34 zł – punkt 1 ppkt l;

W punkcie 2. oddalił obie apelacje w pozostałym zakresie, zaś w punkcie 3. i 4. orzekł o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych.Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wywiodła uczestniczka H. D.. Wskazała, że zaskarża je w części, „tj. w zakresie punktu III, IV ppkt 4, VII, VIIII”. Wniosła o „uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi II Instancji pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania”. We wniosku ewentualnym wniosła o dokonanie podziału opisanych bliżej dwóch działek, w ten sposób, aby każdą z nich podzielić na dwie równe części i prawo własności nowopowstałych działek przyznać na rzecz skarżącej i uczestnika W.

M..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarżący ma obowiązek wyraźnego i precyzyjnego określenia, czy orzeczenie Sądu drugiej instancji zaskarża w części czy w całości oraz odpowiednio do wskazanego zakresu zaskarżenia powinien sformułować wniosek bądź wnioski skargi, gdyż jest to niezbędne do określenia dopuszczalnego zakresu, w jakim Sąd Najwyższy władny jest skargę rozpoznać i rozstrzygnąć, a zatem granic jego kognicji (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Niedopuszczalne jest pozostawienie w tym zakresie jakichkolwiek wątpliwości, które Sąd Najwyższy musiałby usuwać w drodze zabiegów interpretacyjnych. Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub o uchylenie i zmianę zaskarżonego wyroku w całości lub części stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie przewidzianym dla usuwania braków formalnych, skutkującą odrzucenie skargi a limine. Również zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z pominięciem oznaczenia zakresu żądanego uchylenia lub zmiany stanowi istotną wadę skutkującą odrzuceniem skargi a limine.

Odrzuceniu podlega także skarga kasacyjna, w której zakres żądanego uchylenia lub uchylenia i zmiany nie odpowiada wskazanemu zakresowi zaskarżenia ani podanej wartości przedmiotu zaskarżenia. Jeżeli skarżący objął zaskarżeniem jedynie część orzeczenia sądu drugiej instancji obowiązany jest dokładnie i jasno wskazać, jaką część wyroku zaskarżył oraz, stosownie do wskazanego zakresu zaskarżenia, sformułować wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę określonej (zaskarżonej) części orzeczenia Sądu drugiej instancji (zob. np. wyrok Sądu Najwyższego z 28 marca 2023 r., II CSKP 452/22, niepubl. oraz postanowienia Sądu Najwyższego z 20 lutego 2023 r., II CSKP 347/22, niepubl., z 25 maja 2018 r., I CZ 47/18, niepubl., z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12, niepubl., z 10 kwietnia 2013 r., III CSK 64/13, niepubl. i z 2 kwietnia 2014 r., IV CZ 14/14, niepubl.).Skarga kasacyjna nie czyni zadość wymaganiom określonym w art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. Uczestniczka określiła w niej zakres zaskarżenia orzeczenia Sądu drugiej instancji, wskazując, że zaskarża je w części, przy czym nie określiła zaskarżonej części w prawidłowy sposób, poprzez odwołanie się do jednostek konstrukcyjnych sentencji rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego lub choćby treści tego orzeczenia, odwołała się natomiast do jednostek konstrukcyjnych zastosowanych w orzeczeniu pierwszoinstancyjnym.

Zakres zaskarżenia nie wskazuje zatem, która część postanowienia orzeczenia zaskarżonego skargą kasacyjną została objęta zakresem zaskarżenia, a tym samym skarga kasacyjna nie spełnia wymagania konstrukcyjnego określonego w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. Oznaczony przez skarżącą zakres zaskarżenia (w części) nie koreluje ponadto z wnioskiem kasacyjnym o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości. Z kolei wniosek ewentualny „o dokonanie podziału” oznaczonych przez skarżącą nieruchomości nie został powiązany z wnioskiem o uprzednie uchylenie zaskarżonego wyroku.

Ostatnie z uchybień nie musi prowadzić do odrzucenia skargi kasacyjnej, jeżeli wnioskowany przez skarżącego zakres zmiany nie budzi wątpliwości (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 marca 2017 r., III SZ 1/17, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z 18 marca 2015 r., I CZ 29/15, niepubl.). Zważywszy, że zaskarżonym skargą kasacyjną postanowieniem zarówno dokonano zmiany zaskarżonego apelacjami orzeczenia Sądu pierwszej instancji (punkt 1) jak również oddalono w części apelacje skarżącej i W. M. (punkt 2), a ponadto wydano inne rozstrzygnięcia o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych, taki wniosek nie jest w sprawie uprawniony.

Postulowany bowiem przez skarżącą wniosek o wydanie przez Sąd Najwyższy orzeczenia reformatoryjnego (art. 39816 k.p.c.) nie uwzględnia modelu orzekania przez Sąd drugiej instancji, który orzekając o zniesieniu współwłasności, czyniłby to w drodze zmiany zaskarżonego apelacją postanowienia Sądu pierwszej instancji. Wniesiona skarga kasacyjna nie odpowiada więc wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.Zważywszy, że uczestniczka zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego w części, której nie można zidentyfikować, a nadto złożyła wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia nie korelujący z tym zakresem zaskarżenia i wniosek o wydanie orzeczenia przez Sąd Najwyższy orzeczenia reformatoryjnego, nie precyzując zakresu zmiany zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia Sądu Okręgowego, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego zgłoszony przez wnioskodawcę podlegał oddaleniu, gdyż w odpowiedzi na skargę kasacyjną powiązał wniosek o przyznanie tych kosztów wyłącznie z rozstrzygnięciem przez siebie postulowanym i nie dostrzegł przesłanek niedopuszczalności skargi kasacyjnej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2016 r., II CSK 429/15, niepubl.). [SOP][ms] ‎