Legislator Case Law & Legislation
I CSK 195/18 AI generated

Supreme Court dismisses appeal in co-ownership termination case where individual share value falls below statutory 150,000 PLN threshold.

Case Number I CSK 195/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by co-owners regarding the termination of their joint ownership of a property. The appellants argued that the value of the subject matter was 282,400 PLN, but the Court determined that the relevant value for admissibility is the individual share of each appellant, which was only 70,600 PLN. Consequently, the Court ruled that the appeal was inadmissible because the individual share value was below the 150,000 PLN threshold required by law for such proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5191 § 4 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: In co-ownership termination cases, the value of the subject matter for admissibility purposes is limited to the individual share of the appellant, and if this share is below 150,000 PLN, the cassation appeal is inadmissible.

Keywords

AI generated
co-ownership termination cassation appeal admissibility individual share value 150,000 PLN threshold property division proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 5191 § 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 5191 § 4 k.p.c.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Nie ma znaczenia dla określenia dopuszczalności skargi kasacyjnej łączne jej złożenie, ponieważ każdy uczestnik ma w tym postępowaniu samodzielną pozycję procesową.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Nie ma znaczenia dla określenia dopuszczalności skargi kasacyjnej łączne jej złożenie, ponieważ każdy uczestnik ma w tym postępowaniu samodzielną pozycję procesową.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
Na podstawie art. 102 w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
102 w związku z art. 13 § 2 i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
13 § 2 i art. 391 § 1 oraz art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c. odstąpił od obciążenia skarżących kosztami postępowania, z uwagi na to, że uczestnicy M.L.
art. 26 k.p.c
art. 5191 § 4 k.p.c
Zgodnie z art. 5191 § 4 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 195/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku M.L.‎przy uczestnictwie B.L., M.L., D.W. i M.W.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników M.L. i M.W. od postanowienia Sądu Okręgowego w T.‎z dnia 4 maja 2017 r., sygn. akt I Ca […]/16, 1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) nie obciąża uczestników M.L. i M.K.‎kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w T. oddalił apelację uczestników M.L. i M.W. od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 czerwca 2016 r., którym zostało dokonane zniesienie współwłasności opisanej nieruchomości przez przyznanie wnioskodawcy i uczestniczce D.W. współwłasności działki nr […] i uczestnikom M.L. i M.K. współwłasności działki nr […] oraz zasądzono na rzecz M.L. i M.W. kwoty po 2 750 zł od M.L. i D.W. tytułem dopłat.W skardze kasacyjnej uczestnicy M.L. i M.L. zakwestionowali przyjęty sposób zniesienia współwłasności, wskazując, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 282 400 zł, która ustalona została przez Sąd pierwszej instancji jako wartość nieruchomości będącej przedmiotem zniesienia współwłasności.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Bezsporne było, że uczestnicy M.L., D.W., M.L. i M.L. byli współwłaścicielami nieruchomości położonej w S. obręb […], objętej opisaną księgą wieczystą w udziałach po 1/4 każdy z nich.

Wartość udziału każdego współwłaściciela w nieruchomości obejmowała kwotę 70 600 zł.W orzecznictwie Sądu Najwyższego został utrwalony pogląd przyjmujący, że w sprawach działowych, do których zaliczane są sprawy o zniesienie współwłasności, dział spadku i podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nawet w razie zaskarżenia postanowienia w całości, interesy poszczególnych uczestników ograniczają się, w wymiarze majątkowym, do wysokości udziałów w poddawanym podziałowi majątku.

Oznacza to, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość udziału skarżącego uczestnika (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02; z dnia 26 lipca 2007 r., V CZ 66/07; z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV CZ 36/13; z dnia 23 marca 2018 r., I CZ 33/18, niepublikowane), jeżeli zaskarżenie nie dotyczy wartości konkretnego składnika wchodzącego do dzielonej masy majątkowej.W sprawach tego rodzaju podana przez skarżących wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest wiążąca dla sądu drugiej instancji, ani dla Sądu Najwyższego, ponieważ Sądy te mogą poddać ją kontroli na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i art. 26 k.p.c. Ma to istotne znaczenie w przypadkach oczywiście nieprawidłowego wskazania tej wartości w skardze kasacyjnej, od której zależy jej dopuszczalność.

Zgodnie z art. 5191 § 4 k.p.c. w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł.W niniejszej sprawie uczestnicy wartość przedmiotu zaskarżenia określili niewłaściwie, skoro wartość udziału każdego z nich jest niższa od 150 000 zł. Nie ma znaczenia dla określenia dopuszczalności skargi kasacyjnej łączne jej złożenie, ponieważ każdy uczestnik ma w tym postępowaniu samodzielną pozycję procesową.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną.

Na podstawie art. 102 w związku z art. 13 § 2 i art. 391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c. odstąpił od obciążenia skarżących kosztami postępowania, z uwagi na to, że uczestnicy M.L. i D.W. nie podnieśli w odpowiedzi na skargę kwestii dopuszczalności wniesionego środka zaskarżenia. jw ał