Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Civil Procedure Code Article 3989.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by J. K. and I. K. against the Second Instance Court's rejection of their easement claim. The appellants argued for an obvious legal error, but the Court found their arguments merely sought a re-examination of factual and legal assessments by the lower court. Consequently, the Court ruled that the appeal failed to meet the strict threshold for an obvious violation of law required to proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious violation of law evident without deep analysis; mere disagreement with factual findings or legal evaluation does not constitute such a violation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 1946/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z wniosku J. K. i I. K.z udziałem G. spółki akcyjnej w W., E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P., P. spółki akcyjnej z siedzibą w W. i O. spółki akcyjnej w W.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w P.z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt XV Ca (…) 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestników: G. spółki akcyjnej w W. i E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. kwoty po 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 30 maja 2019 r. Sąd Rejonowy w P. ustanowił na nieruchomości wnioskodawców J. K. i I. K. położonej w G., stanowiącej działkę nr (…), dla której Sąd Rejonowy w P. prowadzi księgę wieczystą KW nr (…), na rzecz uczestnika postępowania O. Spółki Akcyjnej w W. służebność przesyłu o powierzchni 160 m2, polegającą na prawie swobodnego dostępu i dojazdu do napowietrznej linii telekomunikacyjnej i urządzeń, które się na tej nieruchomości znajdują w celu wykonywania niezbędnych konserwacji, eksploatacji, modernizacji i napraw oraz zasądził od uczestnika na rzecz wnioskodawców solidarnie kwotę 4 748,00 zł tytułem jednorazowego wynagrodzenia za ustanowienie służebności, zaś w pozostałym zakresie oddalił wniosek.Postanowieniem z 30 września 2020 r.
Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację wnioskodawców. W skardze kasacyjnej wnioskodawcy, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazali na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.W ocenie skarżących skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18, niepubl.). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy.
Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100, z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07, niepubl.).W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć, że w sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w sądzie drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe.
Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.