Legislator Case Law & Legislation
I CSK 194/25 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit regarding suspension of prescription due to 1958 Act.

Case Number I CSK 194/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the State Forests' cassation appeal against a lower court ruling that suspended the prescription period for land acquisition. The State argued the 1958 Land Reform Act automatically suspended judicial proceedings, but the Court found this argument legally untenable. The decision emphasized that the lower court correctly considered specific historical facts and the social status of predecessors, making the suspension of prescription a reasonable application of law rather than an error requiring cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal lacks obvious merit when the applicant relies on factual assessments or legal interpretations that require deeper analysis rather than being immediately apparent contradictions with non-interpretation-ambiguous laws.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious merit prescription period land reform act suspension of proceedings state forests acquisition by prescription

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj.
Art. 98 k.p.c.
odmówił przyjęcia obu skarg do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
§ 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych
4 pkt 2 i § 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj.
art. 98 k.p.c
odmówił przyjęcia obu skarg do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 194/25 POSTANOWIENIE 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe - Nadleśnictwa P.‎z udziałem A. G., Z. G., G. W., P. W., B. W., W. S., W. M., W. O., D. O., M. T., E. T. i H. W.‎o stwierdzenie nabycia nieruchomości przez zasiedzenie,‎na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe - Nadleśnictwa P.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Słupsku‎z 20 października 2023 r., IV Ca 762/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki postępowania B. W. kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia wnioskodawcy do dnia zapłaty;

3. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postepowania Z. G. kwotę 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia wnioskodawcy do dnia zapłaty;

4. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postepowania H. W. kwotę 4 050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia wnioskodawcy do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe – Nadleśnictwo P. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Słupsku z 20 października 2023 r., którym oddalono wniosek o stwierdzenie nabycia nieruchomości przez zasiedzenie. Skarżący uzasadnił potrzebę przyjęcia skargi do rozpoznania jej oczywistą zasadnością, wynikającą z błędnego przyjęcia, że stan siły wyższej zachodził w okolicznościach sprawy od 5 kwietnia 1958 r. (tj. od momentu wejścia w życie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego) do 1 września 1980 r. i wynikał z samego faktu obowiązywania tej ustawy, co stanowi pominięcie dotychczasowych wypowiedzi Sądu Najwyższego, zgodnie z którymi sama treść ustawy z 1958 r. nie może wywoływać stanu zawieszenia wymiaru sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) spełniona jest wówczas, gdy zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni. Skarżący powinien uzasadnić tę oczywistość, wskazując jedynie na argumenty mieszczące się w zakresie kognicji Sądu Najwyższego. Nie może więc powoływać się na wadliwość ustaleń faktycznych, ani opierać na innych faktach niż stanowiące podstawę rozstrzygnięcia. (zob. np. postanowienia SN z 11 stycznia 2022 r., II USK 384/21; z 22 grudnia 2021 r., II CSK 390/21; z 31 maja 2021 r., III CSK 152/20; z 13 maja 2021, III USK 103/21 oraz z 9 marca 2021 r., IV CSK 412/20).Skarżący pominął ustalone w sprawie okoliczności, takie jak status społeczny poprzedników prawnych uczestników postępowania oraz rzeczywiste próby przeciwstawienia się zajęciu majątku ziemskiego podejmowane po wejściu w życie ustawy z 1958 r.

Uwzględniając te fakty oraz biorąc pod uwagę analogiczną sytuację licznych właścicieli ziemskich w powiecie chojnickim i okolicach sądy powszechne oceniły, że w świetle okoliczności tej sprawy usprawiedliwione było przyjęcie tzw. zawieszenia wymiaru sprawiedliwości. Nie sposób zatem przyznać racji skarżącemu, że jedyną przyczyną uwzględnienia zawieszenia biegu zasiedzenia w niniejszej sprawie było obowiązywanie ustawy o sprzedaży nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia obu skarg do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 5 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Mariusz Załucki[SOP][r.g.] ‎