Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to separately justify legal grounds under Civil Procedure Code.

Sygn. akt I CSK 192/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa Z.W.‎przeciwko ,,P.” S.A. w K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. ‎z dnia 20 października 2017 r., sygn. akt I ACa […]/16, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 5400‎ (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów‎ postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 20 października 2017 r. powód Z.W. oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wyróżnione w art. 3989 § 1 ‎pkt 1 i 2 k.p.c. przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wykazują merytoryczną odrębność.

Przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga wykazania przez skarżącego, że w sprawie występuje zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Natomiast przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni, podania na czym polegają wątpliwości związane z jego rozumieniem oraz przedstawienia argumentacji świadczącej, że wątpliwości te mają rzeczywisty i poważny charakter, nie należą do zwykłych wątpliwości, które wiążą się z procesem stosowania prawa.

W przypadku, gdy w ramach stosowania tych przepisów powstały już w orzecznictwie sądów określone rozbieżności, skarżący powinien je przedstawić, jak też uzasadnić, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy.We wniesionej skardze kasacyjnej skarżący, nie dostrzegając merytorycznej odrębności pomiędzy przesłankami ujętymi w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., łącznie w odniesieniu do tych przesłanek ujmuje uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, co godzi we właściwe ujęcie wymogów konstrukcyjnych wniosku, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c. Poza tym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest pozbawione cechy abstrakcyjności, która stanowi element konstytuujący właściwie formułowy wniosek o przyjęcie skargi z powołaniem się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Skarżący konstruując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wadliwie bowiem pod względem konstrukcyjnym sprowadza sygnalizowany problem prawny związany z utrzymaniem w mocy skutków prawnych decyzji wydanych przed 1989 r. bezpośrednio do skutków prawnych wynikających z decyzji Naczelnika Gminy K. nr […]/81 z dnia 19 stycznia 1981 r (s. 2 skargi kasacyjnej).

Jednocześnie wskazać należy, że nie może wywołać zamierzonego przez skarżącego skutku w postaci przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania powołanie się „na linię orzeczniczą Sądu Najwyższego, według której sądy nie powinny być rzecznikami interesów Skarbu Państwa (zwłaszcza interesów źle pojętych)” (s. 7 skargi kasacyjnej) bez jednoczesnego sprecyzowania we wniesionym środku zaskarżenia, w oparciu o jakie (konkretne) orzeczenia Sądu Najwyższego pełnomocnik skarżącego wywodzi przedmiotowe twierdzenie. Należy mieć też na uwadze, że do sygnalizowanego w skardze kasacyjnej problemu prawnego dotyczącego utrzymania w mocy skutków ostatecznych decyzji administracyjnych wydanych m.in. na podstawie art. 35 ust. 1 uchylonej ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości odniósł się szeroko Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów SN z dnia 8 kwietnia 2014 r., III CZP 87/13 (OSNC 2014, nr 7-8, poz. 68).

W tym więc zakresie nie zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawa wskazanych przez skarżącego ani też nie występuje na tym tle istotne zagadnienie prawne. W sprawie nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia – z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego - na stosowany wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną - orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99, 108 § 1 i 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 21 w zw. z § 15 ust. 1, § 10 ust. 4 pkt 2 oraz § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn.

Dz. U. z 2018 r., poz. 1800 ze zm.). aj ał