Legislator Case Law & Legislation
I CSK 1907/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as cassation questions lack legal significance and do not concern the subject of the dispute.

Case Number I CSK 1907/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a plaintiff against a final judgment ordering the revocation of enforceability of two bank execution titles. The plaintiff argued that legal succession following a merger created a new legal issue regarding the enforceability of the original titles under Article 840 of the Code of Civil Procedure. The Court ruled that the plaintiff's questions were merely qualifications of factual elements and did not constitute significant legal issues requiring cassation review. Consequently, the appeal was rejected because the questions did not concern the subject of the dispute or the final judgment itself.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 840 § 1 pkt 1, 3 k.p.c.; The Supreme Court holds that questions regarding the qualification of specific factual elements of the challenged judgment do not constitute significant legal issues under Article 3989 § 1 of the Code of Civil Procedure if they do not concern the subject of the dispute or the final judgment.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal significant legal issue subject of dispute qualification of facts Code of Civil Procedure execution title enforceability legal succession merger

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
akt I Co 1332/15.W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania skarżąca wskazała przyczyny kasacyjne określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
akt I Co 1332/15.W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania skarżąca wskazała przyczyny kasacyjne określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[SOP][ms] ‎
Art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c.
powinno wskazywać to, co składa się na cały tytuł wykonawczy, a zatem dokładnie określać żądanie (art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c.).
Art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
96-98 Prawa bankowego - doszło do następstwa prawnego po stronie wierzyciela w następstwie połączenia spółdzielni i przejęcia majątku Banku przez Bank w K., możliwe jest pozbawienie pierwotnego tytułu wykonawczego wykonalności w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 840 § 1 pkt.
Art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c.
96-98 Prawa bankowego - doszło do następstwa prawnego po stronie wierzyciela w następstwie połączenia spółdzielni i przejęcia majątku Banku przez Bank w K., możliwe jest pozbawienie pierwotnego tytułu wykonawczego wykonalności w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 840 § 1 pkt.
Art. 840 § 1 pkt 3 k.p.c.
96-98 Prawa bankowego - doszło do następstwa prawnego po stronie wierzyciela w następstwie połączenia spółdzielni i przejęcia majątku Banku przez Bank w K., możliwe jest pozbawienie pierwotnego tytułu wykonawczego wykonalności w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 840 § 1 pkt.
art. 98 §11 k.p.c
zasądza od skarżącej na rzecz pozwanego, tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, kwotę 7 500 (siedem tysięcy pięćset) zł z odsetkami wynikającymi z art. 98 §11 k.p.c.
art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c
2 k.p.c., a okoliczność, że po stronie wierzyciela doszło do sukcesji uniemożliwiającej kontynuowanie egzekucji przez następcę prawnego wierzyciela powoduje, że zostały spełnione przesłanki, o jakich mowa w art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 788 § 1 k.p.c
nadano na podstawie art. 788 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 1907/23 POSTANOWIENIE 29 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 29 maja 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa M. Z‎przeciwko Bankowi w K.‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,‎na skutek skargi kasacyjnej M. Z.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z 9 listopada 2022 r., I ACa 1480/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od skarżącej na rzecz pozwanego, tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, kwotę 7 500 (siedem tysięcy pięćset) zł z odsetkami wynikającymi z art. 98 §11 k.p.c. za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. UZASADNIENIEWyrokiem z 9 listopada 2022 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z 24 sierpnia 2021 r., oddalającego jej powództwo o pozbawienie w całości wykonalności tytułów wykonawczych w postaci dwóch bankowych tytułów egzekucyjnych wystawionych 26 sierpnia 2015 r. przez Bank 1 z siedzibą w P. (dalej – „Bank”) opatrzonych klauzulami wykonalności” BTE nr 12/2015 opatrzony klauzulą wykonalności nadaną przez Sąd Rejonowy w Łasku postanowieniem z 26 października 2015 r., sygn. akt I Co 1342/15 oraz BTE nr 11/2015 opatrzony klauzulą wykonalności nadaną przez Sąd Rejonowy w Łasku postanowieniem z 14 października 2015 r., sygn. akt I Co 1332/15.W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania skarżąca wskazała przyczyny kasacyjne określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Jej zdaniem w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne wyrażające się w pytaniu, czy w przypadku, gdy postępowania egzekucyjne wobec dłużnika prowadzone są na podstawie tytułów wykonawczych w postaci bankowych tytułów egzekucyjnych wystawionych w dniu 26 sierpnia 2015 r. przez Bank, a w toku egzekucji - po wejściu w życie ustawy z dnia 25 września 2015 r. nowelizującej Prawo bankowe (Dz.U. z 2015 r., poz. 1854), mocą której uchylono art. 96-98 Prawa bankowego - doszło do następstwa prawnego po stronie wierzyciela w następstwie połączenia spółdzielni i przejęcia majątku Banku przez Bank w K., możliwe jest pozbawienie pierwotnego tytułu wykonawczego wykonalności w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 840 § 1 pkt. 2 k.p.c., a okoliczność, że po stronie wierzyciela doszło do sukcesji uniemożliwiającej kontynuowanie egzekucji przez następcę prawnego wierzyciela powoduje, że zostały spełnione przesłanki, o jakich mowa w art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. W razie zaś odpowiedzi negatywnej: czy prawomocne oddalenie powództwa z art. 840 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. między stronami z powodu tego, że doszło do następstwa prawnego po stronie wierzyciela (w następstwie połączenia spółdzielni i przejęcia majątku Banku przez Bank w K.), zaś mimo tego, że w postępowaniu klauzulowym wszczętym po 27 listopada 2015 r. nadano na podstawie art. 788 § 1 k.p.c. klauzulę wykonalności na rzecz posiadającego przymiot banku nabywcy wierzytelności objętej bankowym tytułem egzekucyjnym wystawionym przed 27 listopada 2015 r. (Sąd Rejonowy w Łasku postanowieniem z dnia 26.11.2021 r., I Co 561/21, oraz postanowieniem z dnia 10.11.2021 r., I Co 560/21 nadał na rzecz Banku klauzule wykonalności na BTE wystawione w dniu 26 sierpnia 2015 r. przez Bank) - pozbawia Powódkę możliwości wystąpienia z powództwem opozycyjnym wobec następcy prawnego wierzyciela, który kontynuuje postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuły wykonawcze w postaci bankowych tytułów egzekucyjnych opatrzonych klauzulą wykonalności uzyskanych na swoją rzecz przed datą wyrokowania w przedmiotowej sprawie i jest tożsame z pozbawieniem strony możności obrony swych praw w procesie?Ponadto skarżąca wskazała, że występuje potrzeba wykładni przepisów prawa, które wywołują w orzecznictwie sądów istotne rozbieżności co do rozumienia tych przepisów, zwłaszcza zaś potrzeba jednoznacznej wykładni: art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 25 września 2015 r. nowelizującej Prawo bankowe (Dz.U. z 2015 r., poz. 1854); art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1854); art. 8041 k.p.c. w zw. z art. 21 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw; gdyż mimo wejścia w życie ww. przepisów Sąd Rejonowy w Łasku Wydział I Cywilny postanowieniem z dnia 26.11.2021 r. (I Co 561/21) oraz postanowieniem z dnia 10.11.2021 r. (I Co 560/21) nadał na rzecz następcy prawnego wierzyciela (Bank) klauzule wykonalności na BTE wystawione w dniu 26 sierpnia 2015 r. przez Bank - zaś egzekucja w oparciu o powyższe tytuły wykonawcze jest wobec powódki kontynowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.

Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, skarżący, który jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał przyczynę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinien odpowiednio sformułować zagadnienie prawne, wskazać przepisy prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz świadczącą o istotności tego zagadnienia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, Nr 1, poz. 11; z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, niepubl.; z 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, niepubl.).

Zagadnienie jest istotne, jeżeli jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla ukierunkowania praktyki sądowej i rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 18 września 2012 r., II CSK 180/12, niepubl. oraz z 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, niepubl.), wywołuje poważne wątpliwości, a zarazem nie było dotychczas rozstrzygnięte w judykaturze albo dotychczasowe orzecznictwo wymaga zmiany (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 sierpnia 2016 r., II CSK 94/16, niepubl.).Powołanie się zaś na przyczynę kasacyjną przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania przez stronę skarżącą, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni, podania, w drodze stosownego jurydycznego wywodu, na czym owe wątpliwości polegają, a także że mają one poważny oraz rzeczywisty charakter i ich rozstrzygnięcie wiąże się z rozpatrywaną sprawą i jest istotne z punktu widzenia wyniku postępowania oraz publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.

Jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (por.m.in. postanowienia z 15 października 2002 r., II CZ 102/02, niepubl.; z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepubl.; z 8 lipca 2008 r. I CSK 111/08, niepubl.; z 20 listopada 2015 r., III CSK 269/15, niepubl.; z 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, niepubl.; z 3 sierpnia 2017 r., IV CSK 85/17, niepubl.; z 7 grudnia 2017 r., I CSK 499/17, niepubl.; z 26 kwietnia 2018 r., IV CSK 571/17, niepubl.).

Wątpliwości prawne sformułowane nie czynią zadość wskazanym wymaganiom. Zagadnienie prawne powinno odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, nie może mieć charakteru kazuistycznego i służyć uzyskaniu przez skarżącego odpowiedzi odnośnie do kwalifikacji prawnej pewnych szczegółowych elementów podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 września 2014 r., V CSK 66/14, niepubl.). Taki zaś charakter mają sformułowane przez skarżącą pytania, przedstawione jako istotne zagadnienia prawne.

Pierwsze z pytań, zmierzające do uzyskania odpowiedzi, czy w zaistniałych w sprawie okolicznościach „możliwe jest pozbawienie pierwotnego tytułu wykonawczego wykonalności w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 840 § 1 pkt. 2 k.p.c.” i „zostały spełnione przesłanki o jakich mowa w art. 840 § 1 pkt. 2 k.p.c.”, odwołuje się ponadto do przepisu nieobjętego zarzutami kasacyjnymi. Natomiast udzielenie odpowiedzi na drugie z pytań, w którym skarżąca docieka, czy prawomocne oddalenie powództwa „z art. 840 § 1 pkt 1 i § 3 k.p.c.” pozbawia powódkę możliwości wystąpienia z powództwem opozycyjnym wobec następcy prawnego wierzyciela, który kontynuuje postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuły wykonawcze w postaci bankowych tytułów egzekucyjnych opatrzonych klauzulą wykonalności uzyskanych na swoją rzecz przed datą wyrokowania w przedmiotowej sprawie i czy jest tożsame z pozbawieniem strony możności obrony swych praw w procesie, nie wykracza poza poziom zwykłych wątpliwości prawnych, a ponadto nie sposób dostrzec jego związku z rozstrzygnięciem sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 grudnia 2020 r., I CSK 19/20, niepubl.).

Roszczenie procesowe oparte na art. 840 k.p.c. powinno wskazywać to, co składa się na cały tytuł wykonawczy, a zatem dokładnie określać żądanie (art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c.). Przedmiotem sporu przy powództwie opozycyjnym jest wykonalność tytułów wykonawczych, podstawą żądania jest pozbawienie wykonalności konkretnego tytułu wykonawczego, czyli łącznie tytułu egzekucyjnego i jego klauzuli wykonalności (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 maja 2020 r., IV CSK 210/19, niepubl.). Złożony w niniejszej sprawie pozew zawiera skonkretyzowane żądanie pozbawienia wykonalności dwóch oznaczonych tytułów wykonawczych z 26 sierpnia 2015 r. opatrzonego klauzulą wykonalności nadaną przez Sąd Rejonowy w Łasku I Wydział Cywilny w dniu 26 października 2015 r. sygn. akt I Co 1342/15 oraz bankowego tytułu egzekucyjnego nr 11/2015 z 26 sierpnia 2015 r. opatrzonego klauzulą wykonalności nadaną przez Sąd Rejonowy w Łasku I Wydział Cywilny w dniu 14 października 2015 r., sygn. akt I Co 1332/15.

Przedmiotem postępowania w sprawie nie była wykonalność innych tytułów wykonawczych, w szczególności w postaci wyżej wymienionych tytułów egzekucyjnych zaopatrzonych w klauzule wykonalności na rzecz następcy prawnego postanowieniami z 26 listopada 2021 r. (I Co 561/21) i z 10 listopada 2021 r. (I Co 560/21). Skarżąca nie wykazała, w jaki sposób wyjaśnienie jej wątpliwości dotyczących możliwości wytoczenia przez nią powództwa o pozbawienie wykonalności tych innych tytułów wykonawczych, a także wątpliwości dotyczących ich prawidłowości i zasadności powstania formułowanych w ramach powołanej przez nią przyczyny z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., wiążą się z niniejszą sprawą i są istotne dla jej wyniku.

Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[SOP][ms] ‎