Supreme Court dismisses cassation appeal as no serious legal interpretation issues exist regarding land registry entry obstacles.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court's refusal to register a property entry. The appellant argued that Article 6269 of the Civil Code required further judicial interpretation due to unresolved legal doubts, citing potential inconsistencies in case law. The court rejected this claim because the provision had been extensively interpreted in numerous prior decisions, thereby eliminating any serious interpretative doubts or conflicting jurisprudence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless the appellant demonstrates that a specific legal provision raises serious interpretative doubts or causes clear inconsistencies in case law regarding identical factual situations, which requires distinct and deep legal argumentation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 190/16 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku M. W. przy uczestnictwie B. W. , R. B., M. A. i B. A. o wpis ,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 października 2015 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparto na drugiej spośród wymienionych przesłanek. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, nie publ.; z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II CSK 84/07, nie publ.).
Skarżącego obciążał obowiązek przedstawienia odrębnej i pogłębionej argumentacji prawnej wskazującej na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zawierającej szczegółowy opis tego, na czym polegają poważne wątpliwości interpretacyjne (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I CSK 111/09, nie publ.; z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt II PK 220/08, nie publ.). Uzasadniając występowanie przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. skarżący wskazał na potrzebę wykładni art. 6269 k.p.c. w kontekście wskazanych tam przeszkód do dokonania wpisu w księdze wieczystej.
Jednak argumentacja przedstawiona w skardze nie prowadzi do uznania, że powyższy przepis budzi poważne wątpliwości interpretacyjne. Ponadto Sąd Najwyższy wielokrotnie zajmował stanowisko w przedmiocie przeszkód do dokonania wpisu w księdze wieczystej (por. m.in. uchwały Sądu Najwyższego: z dnia 31 stycznia 1996 r., III CZP 200/95, OSNC 1996, nr 5, poz. 67; z dnia 25 lutego 2016 r., III CZP 86/15, OSNC 2016, nr 7-8, poz. 81, a także postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 października 2007 r., I CSK 230/07, OSNC-ZD nr C/2008, poz. 80 i z dnia 27 lipca 2010 r., II CSK 122/10, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania nie została spełniona i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj