Supreme Court dismisses cassation appeal for obvious correctness as it questions factual findings, not law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by W. G. against a lower court judgment regarding personal rights. The appellant argued for acceptance based on the obvious correctness of the claim, but the court found this argument insufficient because it merely questioned factual determinations rather than legal interpretation. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the constitutional requirement of addressing a significant legal issue or public interest function.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on 'obvious correctness' is inadmissible if it merely contests factual findings without raising a significant legal issue or public interest function.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 1817/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa W. G.przeciwko A. G.o ochronę dóbr osobistych oraz z powództwa wzajemnego A. G.przeciwko W. G.o ochronę dóbr osobistych,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 22 lipca 2021 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od W. G. na rzecz A. G. 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W. G. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 lipca 2021 r., wnosząc o jej przyjęcie do rozpoznania z uwagi na oczywistą zasadność.Odnosząc się do tego wniosku, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.
Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności orzeczenia z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni (por. m. in.: postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100, z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, pomimo powoływania się na oczywistą wadliwą wykładnię art. 23 i 24 k.c., w istocie sprowadza się do kwestionowania ustaleń faktycznych, a więc do sfery pozostającej poza kognicją Sądu Najwyższego. Wywody zawarte w uzasadnieniu wniosku nie pozwalają na uznanie, że rozpoznanie skargi kasacyjnej miałoby nastąpić w interesie publicznym, a nie wyłącznie prywatnym, zatem nie dają podstawy do realizowania przez Sąd Najwyższy jego ustrojowej funkcji. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.a.s.