Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded with no serious legal doubt.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by the defendant against a tax dispute judgment. The court found no serious legal doubts or obvious violations of law to warrant further review. Consequently, the appeal was dismissed, and the appellant was ordered to pay the procedural costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is clearly unfounded only when the alleged error is immediately apparent without deeper analysis, and the court must reject it if no serious legal doubt exists.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 181/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa D. L. i K. K.przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […]o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz powodów kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona pozwana uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej.
Tak umotywowany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania, na którą powołuje się strona skarżąca, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).
W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia powołanych w skardze przepisów art. 253 zdanie drugie w związku z art. 391 k.p.c., art. 65 §1 w związku z art. 83 § 1 k.c., art. 160 § 1 k.p.a. w związku z art. 5 ustawy z dnia 27 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2004.162.1692). Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. 2013. 461). awjw