Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious merit under Civil Procedure Code Article 3989.1.4.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision regarding the establishment of a servitude. The appellants argued that the second-instance court's ruling was obviously flawed, but the Court found their arguments insufficient to meet the high threshold for 'obvious merit.' The decision emphasized that such appeals require prima facie evidence of fundamental legal errors without needing deep analysis, which the appellants failed to provide.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it is obviously meritorious, meaning the grounds for appeal must be evident without deep legal analysis, typically limited to fundamental errors in law application or fact-finding.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 1758/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku J. B., W. S., A. N., B. K., M. B., S. B. i W. K.przy uczestnictwie R. C., P. C., A. G., P. G., B. L., A. G., G. G. i D. J.o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 września 2022 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców J. B., A. N., B. K., M. B. i S. B.od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowiez dnia 30 kwietnia 2021 r., sygn. akt I Ca 32/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Do oceny istnienia albo nieistnienia tych przesłanek ogranicza się badanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu Sądu Najwyższego w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Takie ograniczenie ma zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie jako kolejny środek zaskarżenia wykorzystywany przez strony do kontroli wydanego przez sąd orzeczenia przez sąd kolejnej, wyższej instancji.W skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnowie z 30 kwietnia 2021 r. wnioskodawcy J.
B., A. N., M. B., S. B. i B. K. oparli wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania na przesłance określonej przez art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Odwołując się do treści wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania stwierdzić należy, że nie zostały przez skarżących przedstawione wystarczające motywy pozwalające na uznanie, iż skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Podkreślenia bowiem wymaga, że wyróżniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zachodzi wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej.
Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym. Do wykazania oczywistej zasadności skargi powinno wystarczyć jedno konkretne twierdzenie, jedna stanowcza, przekonująca od razu teza, wskazująca racje podważające rozstrzygnięcie poddane krytyce i zaskarżeniu.
Na tym właśnie polega „oczywista” zasadność środka zaskarżenia w rozumieniu przyjętym w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 17 grudnia 2019 r., IV CSK 307/19, nie publ.).Tych elementów nie wykazali skarżący. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej z powołaniem się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. sprowadza się do niedopuszczalnej ze względu na brzmienie art. 3983 § 3 k.p.c. polemiki z ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd drugiej instancji i przeprowadzoną w sprawie przez sąd meriti oceną dowodów, o czym przekonuje dodatkowo treść zarzutu wypełniającego podstawę skargi kasacyjnej z art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. - naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1, art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c. polegające „na wydaniu orzeczenia pozostającego w oczywistej sprzeczności z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie wbrew nie budzącym wątpliwości przeprowadzonym dowodom (…)”.
Dodać należy, że zawarty w skardze zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego byłby przedmiotem oceny Sądu Najwyższego nie na podstawie stanu faktycznego, który zdaniem skarżących powinien w sprawie być ustalony, lecz na podstawie ustaleń faktycznych Sądu drugiej instancji, który to ustaleniami Sąd Najwyższy rozpoznający skargę kasacyjną jest związany (zob. art. 39813 § 2 k.p.c.). W sprawie nie zachodzi także nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia – z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). [as]