Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory requirements under Article 3989 of the Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by H.L. against a lower court's decision on the division of marital property and inheritance. The appellant argued that the lower court failed to address expenses incurred from joint property for personal use, citing a need for legal interpretation. The court rejected this claim because the lower court had already ruled on the lack of evidence for such expenses and the appellant's attempt to re-evaluate the evidence was inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; A cassation appeal based on the need for legal interpretation is inadmissible if the appellant fails to specify the provisions requiring interpretation, describe the interpretative doubts, or demonstrate that the Supreme Court has not yet established a settled position on the matter.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 174/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z wniosku H.L.przy uczestnictwie Z.O., D.S.-D i M.S.o podział majątku wspólnego i dział spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 lipca 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego […] w W.z dnia 13 października 2017 r., sygn. akt IV Ca [...]/16, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) oddala wniosek uczestników o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca H.L. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego […] w W. z dnia 13 października 2017 r. oddalającego jego apelację od postanowienia Sądu Rejonowego dla […] w W., którym ustalono, co wchodzi w skład majątku wspólnego A.L. i H.L. (pkt I); ustalono, co wchodzi w skład spadku po A.L. (pkt II); dokonano podziału majątku wspólnego A.L. i H.L. oraz działu spadku po A.L. (pkt III) oraz zasądzono od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania Z.O., M.S. i D.S.-D. kwoty 249 710,26, 124 855,12 i 124 855,12 zł odpowiednio tytułem spłaty.Wniosek o przyjęcie niniejszej skargi do rozpoznania oparto na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., podnosząc, że rozbieżność w orzecznictwie, która pojawiła się na gruncie niniejszej sprawy dotyczy kwestii, czy sądy rozpoznające sprawę o podział majątku wspólnego powinny z urzędu rozstrzygać o wydatkach i nakładach poczynionych z majątku wspólnego na majątek osobisty jednego z małżonkówPrzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, z uwagi na potrzebę wykładni przepisów prawa wymaga od skarżącego wskazania, które przepisy mają być poddane wykładni Sądu Najwyższego.
Konieczny jest również opis wątpliwości związanych z wykładnią powołanych przepisów, polegający na zarysowaniu możliwych sposobów jej dokonania, wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, a także przedstawieniu własnej propozycji interpretacyjnej. W przypadku powoływania się na rozbieżności w orzecznictwie należy również, choćby przykładowo, wskazać orzeczenia, w których ten sam przepis prawa byłby odmiennie wykładany (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2016 r., I UK 466/15; z dnia 27 listopada 2015 r., IV CSK 330/15 - nie publ), przy czym nie chodzi tu o rozbieżności w wykładni pomiędzy sądem pierwszej i drugiej instancji, które orzekały w danej sprawie (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2014 r., IV CSK 505/13, nie publ.).
Jeżeli jednak Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w kwestii wykładni powołanych przepisów i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach, a nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu, brak jest interesu publicznego w przyjęciu takiej skargi (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2014 r., II UK 515/13; z dnia 16 lipca 2013 r., II UK 142/13 - nie publ.).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przedstawione przez skarżącego nie spełnia wymagań stawianych tej przyczynie kasacyjnej z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Przedstawiony problem nie ma bowiem bezpośredniego wpływu na wynik sprawy, ponieważ w uzasadnieniu z dnia 13 października 2017 r.
Sąd Okręgowy odniósł się do kwestii rozliczenia nakładów wskazując, że w ustalonym stanie faktycznym brak okoliczności wskazujących na to, że w ogóle takie nakłady miały miejsce. Ponadto skarżący podejmuje próbę polemiki z oceną dowodów dokonaną przez Sąd drugiej instancji, co jest niedopuszczalne na mocy art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zaś na podstawie art. 520 k.p.c. jw ął