Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove legal issue requiring interpretation or conflicting case law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for examination due to the applicant's failure to meet statutory requirements. The applicant argued for interpretation of Civil Code articles regarding adverse possession but provided no evidence of legal uncertainty or conflicting judicial precedents. Consequently, the court dismissed the appeal because the applicant did not demonstrate the existence of a significant legal issue necessitating Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to prove the existence of a significant legal issue, a need for interpretation of laws, or conflicting case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 173/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku S. S. i A. S.przy uczestnictwie Miasta W.o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 30 sierpnia 2013 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez uczestnika skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Wystąpienie przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., nie zostało jednak wykazane. Skarżący nie wskazał bowiem przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisów art. 172 k.c. i art. 336 k.c., ani też – poza gołosłownym stwierdzeniem – nie wyjaśnił, na czym polega ewentualna rozbieżność w orzecznictwie Sądów, co do wykładni powyższych przepisów.
Przeciwnie, strona skarżąca wprost wskazała, że Sąd Najwyższy dokonał wykładni tych przepisów postanowieniem z dnia 11 października 2013 r., I CSK 5/13, niepubl., nie wskazując na inne orzeczenia sądów, będące źródłem poważnych wątpliwości lub rozbieżności w judykaturze.W tym stanie rzeczy, wobec braku wykazania wystąpienia przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).[aw]