Supreme Court dismisses appeal on enforcement of foreign divorce settlement regarding Polish real estate rights.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a decision refusing to grant enforceability to a foreign divorce settlement. The creditor argued that the settlement creating an obligation to transfer Polish real estate raised an important legal issue regarding public order and the nature of the judgment. The court rejected this because the settlement only created an obligatory claim, not a title for execution, and thus did not meet the statutory requirements for enforcement under Polish law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1150 k.p.c.; Art. 1152 k.p.c.; Art. 1047 k.p.c.: A foreign civil judgment or settlement granting only an obligatory claim to transfer property does not constitute a title for execution and cannot be granted enforceability.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 17/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku B. M.przy uczestnictwie W. M.o stwierdzenie wykonalności ugody sądowej zawartej przed Sądem państwa obcego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 13 września 2013 r., sygn. akt I ACz […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądowym, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagań przewidzianych przez art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadnieni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w tym przedmiocie jest konsekwencją oceny, czy okoliczności powołane przez; skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został przez wierzycielkę uzasadniony ze wskazaniem na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), w związku z potrzebą rozstrzygnięcia, czy ugoda stanowiąca integralną część wyroku sądu obcego, w której jedna ze stron zobowiązuje się do przeniesienia w przyszłości na drugą ze stron własności nieruchomości położonej w Polsce wraz z dokumentami dotyczącymi tej własności jest orzeczeniem rozstrzygającym sprawę o prawa rzeczowe na nieruchomości lub o posiadanie nieruchomości położonej na terenie Polski, a w związku z tym, czy taka ugoda narusza klauzulę porządku publicznego (art. 1152 k.p.c.).Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wskazania problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436).
Skarżący powinien to zagadnienie sformułować oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których zagadnienie powstało. Zagadnienie to powinno być nadto „istotne" z uwagi na wagę przedstawionego przez skarżącego problemu interpretacyjnego dla systemu prawa. Skoro jednak skarga kasacyjna wnoszona jest w konkretnej sprawie, to zarówno charakter zgłoszonego w niej roszczenia, jak i ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy byłby związany przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym i pozwalać na jego rozstrzygnięcie.W niniejszej sprawie pierwszoplanowe znaczenie ma kwestia żądania wniosku i możliwości jego uwzględniania w świetle art. 1152 k.p.c. Wierzycielka wystąpiła o nadanie klauzuli wykonalności ugodzie, którą zawarła z dłużnikiem w sprawie rozwodowej, a w której dłużnik zobowiązał się przekazać na jej wyłączną własność mieszkanie w Polsce.
Także w skardze kasacyjnej wierzycielka nie twierdzi, by zacytowane oświadczenie wywołało skutek rzeczowy, natomiast przypisuje mu skutek obligacyjny i podaje, że w wypadku nadania klauzuli wykonalności ugodzie w tej części, nie uzyskałaby prawa własności a jedynie roszczenie o jego zgodnie z zobowiązaniem. Trzeba zauważyć, że w świetle art. 1150 k.p.c. i - zamieszczonego w tym samym tytule księgi trzeciej k.p.c. - art. 1152 k.p.c. tytułami wykonawczyni po stwierdzeniu ich wykonalności przez sąd polski stają się tylko takie orzeczenia państw obcych w sprawach cywilnych i ugody zawarte przed tymi sądami, które nadają się do wykonania w drodze egzekucji.
Oświadczenie, w którym dłużnik - jak twierdzi sama wierzycielka - zobowiązał się do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu na nią własności nieruchomości położonej w Polsce nie tworzy zobowiązania nadającego się do wykonania w drodze egzekucji i już tego powodu, bez rozważania zagadnień prawnych przytoczonych w skardze kasacyjnej, orzeczeniu lub ugodzie kreującej tego rodzaju zobowiązanie nie może być nadana klauzula wykonalności. W polskim systemie prawnym takich ugód i orzeczeń dotyczy art. 1047 k.p.c., a ten przepis w § 2 wymaga nadania klauzuli wykonalności wyłącznie temu orzeczeniu (ugodzie), w którym złożenie oświadczenia woli zostało uzależnione od świadczenia wzajemnego wierzyciela.
Nawet i w tym przypadku nadanie orzeczeniu (ugodzie) klauzuli wykonalności nie następuje w celu stworzenia tytułu wykonawczego, który by uprawniał do prowadzenia egzekucji.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. [aw]