Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error in civil asset division case.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by B.O. against the lower court's decision in a joint property division case. B.O. argued that the First Instance Court committed a glaring error by accepting oral testimony over written submissions prepared by professional lawyers. The court rejected this claim, finding no obvious violation of law prima facie and noting that cassation cannot challenge factual findings or evidence evaluation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it demonstrates an obvious legal error causing a clearly incorrect judgment, as mere questioning of factual findings or evidence assessment does not satisfy the statutory requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I CSK 1685/23 POSTANOWIENIE 15 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek na posiedzeniu niejawnym 15 listopada 2024 r. w Warszawiew sprawie z wniosku B.O.z udziałem P.L.o podział majątku wspólnego,na skutek skargi kasacyjnej B.O.od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawiez 16 listopada 2022 r., V Ca 2453/22, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.
Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżąca wskazała na oczywistą zasadność „wobec rażącego uchybienia Sądu Okręgowego w Warszawie w zakresie w jakim bezpodstawnie i bezzasadnie uznał, że brak było przesłanek do przyjęcia, iż uczestnicy postępowania podczas przesłuchania w charakterze stron przedstawiliby cokolwiek więcej niż własne twierdzenia zaprezentowane w pismach procesowych, podczas, gdy pisma procesowe w przeważającej części były sporządzane przez profesjonalnych pełnomocników a ich treść jest przemyślana i chłodno skalkulowana na realizację interesów danego uczestnika postępowania.”.Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności.
Okoliczności wskazane przez skarżącą nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się rażącego naruszenia powołanych przepisów, widocznego prima facie. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.W związku z tym, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się do kwestionowania ustaleń Sądu i oceny dowodów należy przypomnieć, iż - stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. - podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). (M.M.)r.g.