Legislator Case Law & Legislation
I CSK 164/26 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious merit despite procedural errors in inheritance case.

Case Number I CSK 164/26
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to admit the cassation appeal to review for obvious merit, dismissing the request for costs. Although the appellant argued that the lower court violated jurisdiction rules and standing requirements, the Court held that mere procedural errors do not automatically constitute obvious merit. The decision emphasized that the appellant failed to demonstrate how these errors caused an obviously erroneous outcome or that the appellant lacked a legal interest in the inheritance proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible for obvious merit only if the procedural error caused an obviously erroneous judgment, not merely if the error occurred.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious merit jurisdiction error standing in inheritance legal interest

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zwracał już uwagę na to, że w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. jest mowa o oczywistej zasadności skargi, a nie o trafności zarzutu.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Mariusz Załucki[SOP]‎
Art. 628 k.p.c.
art. 628 k.p.c. Wskazał również, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów o legitymacji czynnej w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku, jako że wnioskodawca nie jest ani spadkobiercą, ani wierzycielem spadku.
Art. 1025 § 1 k.c.
postanowienia SN z 27 lutego 2026, I CSK 20/25 oraz z 9 stycznia 2026 r., I CSK 2123/25).Skarżący powołuje się na oczywisty charakter naruszenia przez Sąd I instancji przepisów o właściwości miejscowej oraz art. 1025 § 1 k.c. W sprawie bezsprzecznie doszło do naruszenia art.
Art. 33 pkt 2 k.r.o.
Po pierwsze zatem w chwili wszczęcia postępowania nie można wykluczyć możliwości, że spadek wejdzie do majątku wspólnego (art. 33 pkt 2 k.r.o. a contrario), po drugie dochody uzyskiwane z majątku osobistego zaliczane są do majątku wspólnego (art.
Art. 31 § 2 pkt 2 k.r.o.
a contrario), po drugie dochody uzyskiwane z majątku osobistego zaliczane są do majątku wspólnego (art. 31 § 2 pkt 2 k.r.o.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zwracał już uwagę na to, że w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 628 k.p.c
W sprawie bezsprzecznie doszło do naruszenia art. 628 k.p.c.
art. 1025 § 1 k.c
postanowienia SN z 27 lutego 2026, I CSK 20/25 oraz z 9 stycznia 2026 r., I CSK 2123/25).Skarżący powołuje się na oczywisty charakter naruszenia przez Sąd I instancji przepisów o właściwości miejscowej oraz art. 1025 § 1 k.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 164/26 POSTANOWIENIE 18 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 18 marca 2026 r. w Warszawie‎w sprawie z wniosku J.D.‎z udziałem J.Ł., J.Ł.1, B.J., D.T., M.D., M.B., E.B. i T.Ł.‎o stwierdzenie nabycia spadku,‎na skutek skargi kasacyjnej J.Ł.‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu‎z 26 czerwca 2025 r., I Ca 159/25, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wniosek J.D. o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

J.Ł. – uczestnik postępowania z wniosku J.D. o stwierdzenie nabycia spadku po J. i B.Ł. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z 26 czerwca 2025 r., opierając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance oczywistej zasadności (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Skarżący uzasadnił, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących właściwości miejscowej sądu spadku, tj. art. 628 k.p.c. Wskazał również, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów o legitymacji czynnej w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku, jako że wnioskodawca nie jest ani spadkobiercą, ani wierzycielem spadku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:O przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania jako oczywiście zasadnej nie decyduje samo, nawet dostrzegalne prima facie, naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego przez sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. (zob. np. postanowienia SN z 7 grudnia 2023 r., I CSK 5630/22; z 8 listopada 2023 r., I CSK 3494/23; z 20 października 2023 r., I CSK 1631/23 oraz z 25 września 2023 r., I CSK 903/23).Innymi słowy, przyjęcie skargi do rozpoznania nie może być uzasadnione samym, choćby kwalifikowanym i jednoznacznym, naruszeniem prawa przez sąd drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zwracał już uwagę na to, że w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. jest mowa o oczywistej zasadności skargi, a nie o trafności zarzutu. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powinno zatem jednoznacznie wskazywać na to, że w postępowaniu merytorycznym skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (zob. np. postanowienia SN z 27 lutego 2026, I CSK 20/25 oraz z 9 stycznia 2026 r., I CSK 2123/25).Skarżący powołuje się na oczywisty charakter naruszenia przez Sąd I instancji przepisów o właściwości miejscowej oraz art. 1025 § 1 k.c. W sprawie bezsprzecznie doszło do naruszenia art. 628 k.p.c. Jak jednak wskazano wyżej, nawet jednoznaczne stwierdzenie naruszenia przepisu prawa nie prowadzi bezpośrednio do przyjęcia oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.

Do spełnienia przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne byłoby bowiem wykazanie, że naruszenie przepisów o właściwości miejscowej miało wpływ na wynik sprawy lub spowodowało niemożność obrony praw po którejś ze stron lub skutkowało nieważnością postępowania z innych przyczyn. Tak sytuacja miałaby miejsce np. wówczas, gdy sąd rejonowy rozstrzygnąłby sprawę należącą do właściwości sądu okręgowego bez względu na wartość przedmiotu sporu. W stanie faktycznym tej sprawy nie wystąpiły tego rodzaju dodatkowe argumenty.Natomiast twierdzenie o braku legitymacji czynnej wnioskodawcy jest argumentem chybionym.

Wnioskodawca jest małżonkiem spadkobierczyni, pozostającym z nią w ustroju wspólności majątkowej. Po pierwsze zatem w chwili wszczęcia postępowania nie można wykluczyć możliwości, że spadek wejdzie do majątku wspólnego (art. 33 pkt 2 k.r.o. a contrario), po drugie dochody uzyskiwane z majątku osobistego zaliczane są do majątku wspólnego (art. 31 § 2 pkt 2 k.r.o.). Dlatego, zważywszy na ugruntowane w orzecznictwie i piśmiennictwie szerokie rozumienie pojęcia „interesu” z art. 1025 § 1 k.c. (zob. np. postanowienia SN z 9 grudnia 2010 r., III CSK 49/10 oraz z 28 stycznia 2009 r., IV CSK 361/08, OSNC-ZD 2010/1/9), należy przyjąć, że małżonek spadkobierczyni może mieć interes prawny we wszczęciu postępowania o stwierdzenie nabycia spadku.

W końcu należy zwrócić uwagę na niedostateczny, lakoniczny sposób uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Do skutecznego wykazania przesłanki oczywistej zasadności niezbędne jest bowiem wskazanie naruszenia skonkretyzowanego przepisu prawa podlegającego jednolitej wykładni oraz opisanie związku przyczynowo-skutkowego, poprzez który naruszenie tego przepisu doprowadziło do wydania oczywiście wadliwego orzeczenia (zob. np. postanowienia SN z 11 marca 2026 r., I CSK 355/25; z 19 grudnia 2025 r., I CSK 2089/25; z 27 listopada 2025 r., I CSK 3763/23).

Skarżący poprzestał na ogólnej wzmiance, że zarzucone naruszenia prawa przez sądy rozpoznające sprawę miały rażący charakter, co jest uzasadnieniem niewystarczającym. Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zaś na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Mariusz Załucki[SOP]‎