Legislator Case Law & Legislation
I CSK 1623/22 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on permanent use fee update, citing lack of legal interpretation need.

Case Number I CSK 1623/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment regarding the update of permanent use fees. The appellant argued that previous valuation reports were invalid after a negative assessment by the Arbitration Commission, creating a need for judicial interpretation of the relevant property law articles. The court determined that this issue had already been clarified in prior Supreme Court rulings, meaning the statutory provisions did not require new interpretation or resolve existing inconsistencies.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts or causing inconsistencies in case law, or the appeal is obviously justified.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility permanent use fee update valuation report validity legal interpretation necessity property law interpretation Supreme Court jurisdiction procedural costs allocation

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
akt I ACa […] Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
akt I ACa […] Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 98 § 3 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 98 § 3 k.p.c. w zw.
art. 99 k.p.c.
art. 398²¹ k.p.c.
99 k.p.c., art. 398²¹ k.p.c. i art.
art. 391 § 1 k.p.c.
i art. 391 § 1 k.p.c. Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie za zastępstwo procesowe ustalone według minimalnej stawki taryfowej (§ 2 pkt 6 w zw.
§ 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie za zastępstwo procesowe ustalone według minimalnej stawki taryfowej (§ 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, jedn.
art. 3989 § 1 k.p.c
akt I ACa […] Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
147).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
akt I ACa […] Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 1623/22 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak w sprawie z powództwa W.J. P. spółki jawnej w W.(poprzednio P. […] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej w W.)‎przeciwko Miastu W.‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną powoda W.J. P. sp. j. w W. (poprzednio P. […] sp. z o.o. sp. kom. w W.) od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt I ACa […] Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Zatem nie w każdej sprawie, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. W judykaturze Sądu Najwyższego, odwołującej się do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, jeszcze w okresie obowiązywania kasacji zostało utrwalone stanowisko, że ograniczenie dostępności i dopuszczalności kasacji nie jest sprzeczne z Konstytucją RP, ani z wiążącymi Polskę postanowieniami konwencji międzynarodowych (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, Nr 4, poz. 53).Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Przesłanka ta nie została jednak spełniona.

Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ., z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, nie publ., z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, nie publ.).Według powoda zachodzi potrzeba wykładni art. 78 ust. 1 i 2 w zw. z art. 157 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej:

„u.g.n.”), przy czym w zakresie art. 157 ust. 1a u.g.n. w brzmieniu obowiązującym przed jego uchyleniem z dniem 1 września 2017 r. w zakresie, w jakim operaty szacunkowe, na których oparte były wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zostały następnie w toku postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym - toczącym się na skutek wniosku użytkownika wieczystego o ustalenie, że aktualizacja tej opłaty jest niezasadna - ocenione negatywnie i od tego momentu utraciły charakter opinii o wartości nieruchomości, tj. opinii wydanych przed 1 września 2017 r., kiedy obowiązywał art. 157 ust. 1a u.g.n.W ocenie skarżącego w sytuacji, gdy operat szacunkowy, na którym właściciel nieruchomości oparł wypowiedzenie dotychczasowej stawki opłaty rocznej, został negatywnie oceniony przez Komisję Arbitrażową przy […] Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Majątkowych, to tym samym bezskuteczne staje się wypowiedzenie opłaty rocznej.Powyższe wątpliwości, o czym jest mowa w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, były już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, i tak w uchwale z dnia 7 lutego 2014 r., III CZP 111/13 wyjaśniono, że w sprawie wszczętej na podstawie wniosku, o którym stanowi art. 78 ust. 2 u.g.n., sąd rozpoznaje kwestię aktualizacji opłaty rocznej na skutek wypowiedzenia jej dotychczasowej wysokości przez właściciela nieruchomości i określa wysokość należnej opłaty obowiązującej od dnia 1 stycznia roku następującego po dokonaniu wypowiedzenia, przy czym sąd nie może ograniczyć się do oceny skuteczności lub bezskuteczności wypowiedzenia wysokości opłaty rocznej, lecz powinien określić wysokość tej opłaty w sposób wiążący dla stron stosunku użytkowania wieczystego, bowiem swoim orzeczeniem o charakterze konstytutywnym zastępuje odpowiednie oświadczenie woli użytkownika wieczystego.

Ponadto jak Sąd Najwyższy wskazał w wyroku z dnia 23 września 2009 r., I CSK 45/09, w postępowaniu o ustalenie wysokości opłaty rocznej wystąpienie przesłanek aktualizacji opłaty rocznej może być dowodzone przez właściciela nieruchomości przy pomocy wszelkich dostępnych środków dowodowych dopuszczonych w postępowaniu rozpoznawczym.Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., art. 398²¹ k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie za zastępstwo procesowe ustalone według minimalnej stawki taryfowej (§ 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, jedn. tekst:

Dz. U. z 2018, poz. 265). a.s.