Cassation appeal dismissed because the actual disputed value difference fell below the 150,000 PLN admissibility threshold. The court rejected the appeal as inadmissible under Article 5191 § 2 of the Civil Procedure Code. The decision emphasizes that the Supreme Court must independently verify the value of the subject matter to determine admissibility. The appeal was rejected because the difference between the first and second instance rulings was insufficient to meet the statutory minimum. The court ruled that the appeal was inadmissible due to the low value of the disputed difference. The decision clarifies that the Supreme Court has the authority to independently assess the value of the subject matter without being bound by the parties' declarations. The appeal was dismissed because the actual value of the dispute did not meet the statutory threshold for admissibility. The court held that the appeal was inadmissible as the value of the subject matter was below the required limit. The decision establishes that the Supreme Court must independently verify the value of the subject matter to determine the admissibility of the cassation appeal. The appeal was rejected because the difference in the rulings was below the 150,000 PLN threshold required for admissibility.

Sygn. akt I CSK 160/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku M. L. ‎przy uczestnictwie B. L. ‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 sierpnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w T. ‎z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt I Ca (…), ‎1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika‎ postępowania kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście) tytułem zwrotu‎ kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi nie mniej niż 150.000 zł (art. 5191 § 2 k.p.c.). Wartość przedmiotu zaskarżenia określa wartość konkretnego żądania lub składnika majątkowego, którego dotyczy wniesiona skarga.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni wskazała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 184.146,00 złotych. Jednocześnie określiła zakres zaskarżenia orzeczenia sądu drugiej instancji w ten sposób, że zaskarżyła postanowienie w części, tj. co do punktu I, w którym sąd drugiej instancji dokonał zmiany zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji w punkcie III i VII.Sąd Najwyższy nie jest związany wskazaną przez strony ‎wartością przedmiotu zaskarżenia i może dokonać jej sprawdzenia, ‎z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. Sprawdzenie jest niezbędne wówczas, gdy od tej wartości zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2014 r., II CSK 235/14, niepubl.).Ze wskazanego przez wnioskodawczynię zakresu zaskarżenia wynika, że w skardze kasacyjnej kwestionuje ona rozstrzygnięcie sądu drugiej instancji w zakresie wysokości nakładów poczynionych przez uczestnika z majątku osobistego na majątek wspólny stron oraz wysokości dopłaty należnej wnioskodawczyni od uczestnika.

Sąd pierwszej instancji ustalił, że uczestnik poczynił nakłady w wysokości 10.184 zł (punkt III) i zasądził na rzecz wnioskodawczyni dopłatę w wysokości 80.673,84 zł (punkt VII). Sąd drugiej instancji zmienił orzeczenie w tym zakresie i ustalił, że wartość nakładów uczestnika wyniosła kwotę 38.184 zł i w związku z powyższym obniżył należną wnioskodawczyni dopłatę do kwoty 50.694,52 zł. Oznacza to zatem, że rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi różnicę ‎pomiędzy kwotami zasądzonymi przez sąd pierwszej i drugiej instancji, a zatem ‎jest niższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia określona w art. 5191 § 2 k.p.c., od której zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej.Z tych względów skarga kasacyjna wnioskodawcy jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 5191 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 98 k.p.c. aj