Cassation appeal dismissed for failure to state legal issue and lack of justification for absence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the applicant failed to articulate a specific legal issue and could not justify their absence from the trial. The applicant argued that the lower courts violated procedural rules by not hearing them at their residence, but the court found no valid medical excuse for their absence. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the law governing cassation admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to state a legal issue and cannot justify their absence from the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 160/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa S. I. L.przeciwko B. B.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego oraz jej oczywistej zasadności.
Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. W pierwszej kolejności należy wskazać, że wspominane w petitum skargi zagadnienie prawne nie zostało w niej nigdzie sformułowane, stąd nie można ustalić, czego w ogóle dotyczy. Całokształt uzasadnienia wniosku przyjęcia skargi do rozpoznania został zaś ograniczony jedynie do wykazania oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Poglądu tego jednak nie sposób podzielić. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sądy meriti, skarżąca mimo wyraźnych wskazań Sądów nie przedstawiła usprawiedliwienia swojej nieobecności na rozprawie, wystawionego przez lekarza sądowego, a zatem zaświadczenia bezwzględnie wymaganego.
Tym samym nie może zarzucać skutecznie, że Sądy dopuściły się naruszenia art. 263 k.p.c. przez to, że nie przeprowadziły przesłuchania skarżącej w jej miejscu zamieszkania, lecz na rozprawie. Również pozostałe twierdzenia skarżącej zmierzające do wykazania oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie są przekonujące. W szczególności uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie nasuwa istotniejszych zastrzeżeń z punktu widzenia ustawowych wymagań dotyczących struktury i treści uzasadnienia wyroku wydanego przez sąd drugiej instancji w związku z rozpoznaniem apelacji.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.[aw]