Legislator Case Law & Legislation
I CSK 1593/22 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue, citing facts and evidence arguments as inadmissible.

Case Number I CSK 1593/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to admit the appellant's cassation appeal for lack of a significant legal issue. The appellant argued that the lower court's judgment violated specific civil procedure and contract law articles, but the court found these arguments merely contested factual assessments. Consequently, the appeal was dismissed because the appellant failed to demonstrate an obvious violation of law or a need for uniform legal interpretation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; The cassation appeal is inadmissible if it merely contests the factual findings or legal assessment of the lower court without raising a significant legal issue or obvious violation of law.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility requirements factual assessment legal issue civil procedure code inadmissible arguments uniform interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Skarżący prezentuje własną, subiektywną, korzystną dla siebie ocenę okoliczności faktycznych sprawy, które w postępowaniu kasacyjnym nie podlegają już weryfikacji (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art.
Art. 98 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art.
Art. 99 k.p.c.
98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c. Suma zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu radcy prawnego w wysokości wynikającej z § 10 ust.
art. 378 § 1 k.p.c
art. 391 § 1 k.p.c
z art. 391 § 1 k.p.c., art.

Cited Case Law

AI generated
I CSK 475/18
Supreme Court dismisses appeal for non-obviousness of error regarding evidence and civil code application.
IV CSK 506/17
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal interest and failure to prove obvious legal violation.
IV CSK 529/17
Cassation appeal dismissed for lack of obvious legal error prima facie under Polish Civil Procedure Code.
II CSK 728/17
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error regarding possession characterization.
II CSK 2/18
Supreme Court dismisses cassation appeal as not obviously justified, citing procedural time limits and expert opinion errors.
I CSK 798/17
Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of legal issue and obvious justification under Civil Procedure Code.
I CSK 36/18
Supreme Court dismissed cassation appeal on lease contract damages, finding no obvious legal error in lower court's fact-finding.
I CSK 42/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and procedural defects.
II CSK 71/18
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Civil Procedure Code Art. 3989.
IV CSK 534/17
CPC appeal dismissed for lack of obvious legal error in land boundary delimitation case.
III CSK 291/17
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of universal legal value and failure to prove obvious error.
V CSK 650/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet statutory admissibility requirements under Polish Civil Procedure Code.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 1593/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa G. spółki akcyjnej w G.‎przeciwko J. A.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 października 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z 28 maja 2021 r., sygn. akt I AGa 4/21, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 maja 2021 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z 26 października 2020 r., którym Sąd pierwszej instancji uwzględnił w większej części powództwo o zapłatę odszkodowania z tytułu łączącej strony umowy o roboty budowlane.Pozwany wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując na jej oczywistą zasadność polegającą na naruszeniu art. 378 § 1 k.p.c., art. 3271 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 471 w zw. z art. 361 k.c. oraz § 7 umowy o roboty budowlane z 2 lutego 2011 r.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną powódka wniosła o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, wyrażającym się w szczególności w konieczności zapewnienia jednolitej wykładni i jednolitego stosowania prawa.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., tj. oczywistym uzasadnieniu skargi.

Przesłanka ta byłaby spełniona, gdyby zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy. Uznanie oczywistej wadliwości orzeczenia wymaga wykazania jego sprzeczności z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania (zob. postanowienia SN: z 20 marca 2019 r., I CSK 475/18; z 11 kwietnia 2018 r., IV CSK 506/17; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 529/17; z 18 kwietnia 2018 r., II CSK 728/17; z 15 maja 2018 r., II CSK 2/18; z 10 maja 2018 r., I CSK 798/17; z 23 maja 2018 r., I CSK 36/18; z 29 maja 2018 r., I CSK 42/18; z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 16 kwietnia 2018 r., IV CSK 534/17; z 12 marca 2018 r., III CSK 291/17; z 22 kwietnia 2016 r., V CSK 650/15).Skarżący nie wykazał oczywistej wadliwości zaskarżonego orzeczenia w powyższym rozumieniu, a większość zarzutów skargi kasacyjnej jest co do zasady niedopuszczalna ze względu na sprzeczność z art. 3983 § 3 k.p.c., zgodnie z którym podstawa skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się w istocie wyłącznie do polemiki ze stanowiskiem Sądu drugiej instancji wyrażonym w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia. Skarżący prezentuje własną, subiektywną, korzystną dla siebie ocenę okoliczności faktycznych sprawy, które w postępowaniu kasacyjnym nie podlegają już weryfikacji (art. 39813 § 2 k.p.c.). Pozwany ma co prawda rację, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia w części prezentującej stanowisko Sądu odwoławczego jest stosunkowo lakoniczne, nie można jednak podzielić poglądu, że stanowi to jego wadę, a tym bardziej, iż przemawia to za uznaniem wniesionej skargi kasacyjnej za oczywiście zasadną.

Sąd Apelacyjny w sposób dostateczny wyjaśnił bowiem powody, jakimi kierował się uznając za trafną ocenę faktyczną i prawną sprawy przedstawioną przez Sąd Okręgowy. Nie było zatem konieczne przedstawianie przez Sąd drugiej instancji szczegółowych rozważań na temat kwestii podnoszonych w zarzutach apelacji – stanowiłoby to bowiem w istocie powtórzenie stanowiska prezentowanego w części historycznej uzasadnienia.Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. Suma zwrotu kosztów równa jest wynagrodzeniu radcy prawnego w wysokości wynikającej z § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 praz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.[as]