Supreme Court dismisses cassation appeal on Swiss Franc loan contract invalidity due to unilateral exchange rate clauses.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Bank's cassation appeal regarding the invalidity of a Swiss Franc-denominated loan contract. The lower courts found the contract void because the exchange rate mechanism was unilaterally set by the bank without individual negotiation, violating unfair contract terms. The Court ruled that this invalidity precludes the application of alternative statutory exchange rate methods, thereby rejecting the Bank's request to have the appeal heard.
Legislator headnote
AI generatedArt. 69 ust. 2 pkt 2 pr. bank.; Art. 3851 § 1 i 2 k.c.: Where a loan contract's exchange rate clause is deemed abusive and non-binding, the contract fails to bind the parties in any other scope if no alternative binding rate can be established.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 1576/24 POSTANOWIENIE 25 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Pawłyszcze na posiedzeniu niejawnym 25 listopada 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa J.G. i M.G.przeciwko Bank S.A. w W.o ustalenie i zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej Bank S.A. w W.od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 21 grudnia 2023 r., I ACa 1579/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Bank S.A. w W. łącznie na rzecz M.G. i J.G. 2700 (dwa tysiące siedemset) zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia zobowiązanemu. (G.G.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem częściowym z 12 września 2022 r., I C 357/22, Sąd Okręgowy w Łomży ustalił nieważność umowy kredytu denominowanego w CHF z 26 sierpnia 2008 roku, zawartej przez powodów z poprzednikiem prawnym pozwanego banku.Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny w Białymstoku oddalił apelację banku.Sąd drugiej instancji ustalił, że 26 sierpnia 2008 roku kredytobiorcy i poprzednik prawny pozwanego banku zawarli umowę kredytu hipotecznego, denominowanego (waloryzowanego) w CHF, w wysokości 150 000 zł na 360 miesięcy od 26 sierpnia 2008 roku do 10 sierpnia 2038 roku.
Suma kredytu w CHF miała zostać określona według kursu kupna dewiz dla wyżej wymienionej waluty zgodnie z „Tabelą kursów" obowiązującą w banku w dniu wykorzystania kredytu. Ani umowa, ani regulamin wydany przez bank nie przedstawiały sposobu ustalania kursu waluty Sąd Apelacyjny uznał, że klauzule określające sposób ustalania kursu nie zostały uzgodnione indywidualnie. Przewidziane w umowie dokonywanie przeliczeń walutowych kursami jednostronnie ustalanymi przez bank stanowi postanowienie niedozwolone. Umowa pozbawiona niedozwolonych postanowień kursowych byłaby sprzeczna z art. 69 ust. 2 pkt 2 pr.bank. i dlatego jest nieważna w całości.
Pozwany bank wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na to, że w sprawie niniejszej istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 3851 § 1 i 2 k.c. W orzecznictwie istnieją bowiem rozbieżności odnoszące się do konsekwencji przyjęcia, że klauzula indeksacyjna ma charakter abuzywny. Należy zatem te rozbieżności usunąć. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uchwałą pełnego składu Izby Cywilnej SN z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, do rangi zasady prawnej podniesiono tezy, iż:1)w razie uznania, iż postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie jest wiążące, w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów;2)w razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie.Powyższe tezy, wiążąc w niniejszej sprawie (art. 88 u.s.n.), uniemożliwiają przyjęcie skargi kasacyjnej, gdyż wykluczają trwanie stosunku prawnego po usunięciu z treści umowy źródła kursu walutowego.
W celu uwzględnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący musiałby zakwestionować tezę Sądu drugiej instancji o nieuczciwym charakterze przeliczników walutowych ustanowionych w umowie lub zakwalifikowaniu umowy jako umowy kredytu denominowaego do waluty obcej.Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 k.p.c. oddalił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania.Na podstawie art. 98 k.p.c. powodom przysługuje od skarżącego zwrot kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Min.
Sprawiedl. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. (G.G.)[SOP]