Supreme Court dismisses cassation appeal due to formal defects in the scope of appeal request.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against a second-instance judgment. The plaintiff argued for the revocation of the lower court's decision but failed to specify whether the appeal covered the entire judgment or only a specific part. The court ruled that the appeal lacked essential formal elements required by law, specifically the clear designation of the scope of the requested revocation, which is strictly tied to the scope of the appeal itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal must contain the designation of the appealed judgment and a request for revocation or modification with a clearly defined scope; if these elements are inconsistent or missing, the appeal is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 151/25 POSTANOWIENIE 27 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk na posiedzeniu niejawnym 27 listopada 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa M.R.przeciwko P. spółce akcyjnej w W.o zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej M.R.od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawiez 8 lutego 2024 r., V Ca 1792/20, odrzuca skargę kasacyjną. a.w.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 27 maja 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie oddalił powództwo M.R. przeciwko P. spółce akcyjnej w W. (pkt I), nie obciążył powódki kosztami procesu (pkt II) i przejął na rachunek Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie nieuiszczone przez powódkę koszty sądowe (pkt III). Wyrokiem z 8 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację powódki (pkt I), nie obciążył powódki kosztami procesu (pkt II) i przejął na rachunek Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Warszawie nieuiszczone przez powódkę koszty sądowe w instancji odwoławczej (pkt III).Od powyższego orzeczenia skargę kasacyjną wywiodła powódka, zaskarżając wyrok w części.
Jednocześnie na podstawie art. 398 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 39816 k.p.c. skarżąca wniosła m.in. o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i o pozostawienie ww. Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:
1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części;
2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Na mocy art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.Zarówno wskazanie czy orzeczenie zaskarżone jest w całości, czy w części, jak też wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany należą do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, bez których nadzwyczajny środek zaskarżenia traci swą istotę. Elementy te są ze sobą ściśle sprzężone, dlatego w orzecznictwie wymaga się ich bezwzględnej spójności redakcyjnej.
W przypadku, gdy zachodzi rozbieżność pomiędzy wymienionymi elementami, nie sposób twierdzić, że zakres zaskarżenia związany jest z zakresem wniosku kasacyjnego. Konieczne jest przy tym takie skonstruowanie skargi kasacyjnej, żeby zakresy te wynikały z bezpośrednio z jej treści, a Sąd Najwyższy nie był obciążony ich określeniem lub doprecyzowaniem w drodze jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 sierpnia 2020 r., I CSK 107/20; postanowienie Sądu Najwyższego z 31 maja 2011 r., II CSK 688/10, postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10, postanowienie Sądu Najwyższego z 21 marca 2000 r., II CKN 711/00).
Skarżąca nie wypełniła wymogów formalnych skargi kasacyjnej, które decydują o jej istnieniu. Sformułowanie zawarte w skardze kasacyjnej – zgodnie z którym autor skargi kasacyjnej „wnosi o uchylenie zaskarżonego orzeczenia” i nie określa zakresu żądanego uchylenia i zmiany – obarczone jest wadliwością. Skarżący powinien bowiem wprost wskazać czy domaga się uchylenia wyroku w całości czy w części (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2024 r., I CSK 4534/23). Sąd Najwyższy nie jest zaś upoważniony zastępować w tej kwestii stronę i samodzielnie przyjmować żądanego zakresu, gdyż sformalizowanie postępowania kasacyjnego wyklucza analizę treści skargi pod kątem sprzężenia zakresu zaskarżenia i wniosku kasacyjnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 października 2013 r., III CZ 52/13).
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną (art. 3986 § 3 k.p.c.). a.w. [a.ł]