Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded regarding civil code and procedural law violations.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by plaintiffs S. M. and D. B. against the Second Instance Court's judgment on unjust enrichment. The plaintiffs alleged violations of constitutional and civil code provisions, arguing the lower court's decision was clearly unreasonable. The Court determined that the alleged errors were not obvious enough to warrant review without deeper analysis, thus dismissing the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is clearly unfounded only when the alleged defect in the challenged judgment is immediately apparent and would decisively determine the outcome without further analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 150/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa S. M. i D. B.przeciwko Towarzystwu [x] w W. o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódek od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powódki zarzuciły zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2015 r. naruszenie - zestawionych w różnych układach - przepisów art. 45 Konstytucji, art. 328 § 2, art. 379 pkt 5, art. 382, 386 § 2 i 4 i art. 391 k.p.c. oraz art. 5, 65, 117 § 2, art. 118, 123 § 1 pkt 2, art. 498 § 1, art. 499 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniły oczywistą jej zasadnością w zakresie przytoczonych podstaw kasacyjnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).
Przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. T. Wiśniewski, w: H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów powołanych w skardze kasacyjnej powódek. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powódek. jw