Plaintiff's cassation appeal dismissed; Supreme Court finds no legal issue regarding partial payment of pre-seizure debts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that Articles 885 and 902 of the Civil Procedure Code should apply to a debt involving a single payment made in installments, claiming this created a significant legal issue. The court rejected this, noting that its established case law requires a narrow interpretation of these articles for debts where the obligation existed before seizure, regardless of payment structure. Consequently, the appeal was deemed inadmissible as it did not raise a genuine legal question requiring Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court's established case law precludes the application of Articles 885 and 902 of the Civil Procedure Code to debts where the obligation existed prior to seizure, even if the payment is structured in installments, as this does not constitute a significant legal issue.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 150/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa […] Bank […] S.A. w W.przeciwko Skarbowi Państwa - Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowychi Autostrad w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony pozwanej Skarbu Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do kwestii możliwości stosowania art. 885 w zw. z art. 902 k.p.c. do wierzytelności obejmującej jednorazowe świadczenie pieniężne wykonywane częściami.
Stanowiska strony skarżącej co do istnienia istotnego zagadnienia prawnego nie można jednak podzielić. Kwestia stosowania art. 885 w zw. z art. 902 k.p.c. do różnego rodzaju świadczeń pieniężnych była już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego. Z orzecznictwa tego wynika jednoznaczny wniosek o konieczności wąskiej interpretacji skutków zajęcia określonych we wspominanych przepisach. Zdaniem Sądu Najwyższego, art. 885 k.p.c. w zw. z art. 902 k.p.c. nie ma zastosowania do wierzytelności, polegającej na obowiązku spełnienia świadczenia jednorazowego, jeżeli do rozporządzenia nią doszło przed zajęciem, a wymagalność wierzytelności następowała po zajęciu (por. wyrok z 15 lutego 2008 r., I CSK 357/07, OSNC 2009, nr 4, poz. 62), ani nawet w stosunku do wierzytelności periodycznych wynikających ze stosunku najmu (por. wyrok z 24 października 2007 r., IV CSK 210/07, OSNC 2008, nr 12, poz. 145).
W kontekście tak jednoznacznie ukształtowanej linii orzeczniczej nie można uznać, że ocena stosowania wspominanych przepisów do świadczeń jednorazowych, nawet jeśli ich spełnienie miałoby być dokonane częściami, stanowi rzeczywiście istotne zagadnienie prawne. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. awes