Supreme Court dismisses appeal on unfair competition claim where trademark registration does not automatically establish unlawfulness.

Sygn. akt I CSK 15/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa N. sp. z o.o. w W. ‎przeciwko A. sp. z o.o. w W. obecnie A. sp. z o.o. ‎w W. ‎o naruszenie prawa do firmy oraz oznaczenia przedsiębiorstwa, towarów i usług,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI ACa 1308/13, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej‎ kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 16 maja 2013 r.

Z orzeczonego przez Sąd Okręgowy zakazu posługiwania się przez stronę pozwaną oznaczeniem zawierającym element słowny „N.” wyłączył posługiwanie się „oznaczeniem w postaci wspólnotowego znaku towarowego” o określonym numerze. Strona powodowa zarzuciła wyrokowi Sądu Apelacyjnego w zakresie uwzględniającym apelację strony pozwanej naruszenie - w różnych układach i powiązaniach - art. 3 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 4310 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła oczywistą jej zasadnością, potrzebą wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie oraz występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego.

Wszystkie powołane przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania strona powodowa powiązała z zarzucanym Sądowi Apelacyjnemu błędnym przyjęciem w zaskarżonym wyroku, że rejestracja wspólnotowego znaku towarowego wyłącza bezprawność działania w świetle ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji. Stanowisko Sądu Apelacyjnego w kwestii wpływu rejestracji wspólnotowego znaku towarowego na ocenę bezprawności działania w świetle ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji jest jednak inne. Sąd Apelacyjny przyjął w zaskarżonym wyroku, zgodnie z judykaturą Sądu Najwyższego (zob. wyroki z dnia: 3 lipca 2008 r., IV CSK 88/08 i 25 października 2008 r., V CSK 109/08), że nie można a priori wykluczyć sprzeczności wykonywania prawa wyłącznego z zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego z dobrymi obyczajami i tym samym uznania go za działanie bezprawne w świetle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, lecz strona powodowa nie wykazała, aby posługiwanie się przez jej przeciwniczkę zarejestrowanym znakiem słowno - graficznym „[…]” godziło w dobre obyczaje i było w związku z tym bezprawne w świetle ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).