Legislator Case Law & Legislation
I CSK 148/19 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on 'clean hands' doctrine applicability to corporate board meetings under Civil Code.

Case Number I CSK 148/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal, ruling that the legal issue raised did not constitute an important legal question warranting review. The appellant questioned whether the 'clean hands' doctrine applies to Article 58 § 2 of the Civil Code regarding the validity of corporate board meetings, arguing for a broader application than currently established. The court held that the appellant failed to demonstrate divergent judicial interpretations or unresolved legal difficulties, noting that the established principle precludes invoking public policy violations when one has violated them themselves.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless the appellant demonstrates an important legal question with serious interpretative difficulties or divergent case law, as mere theoretical doubts without evidentiary support of judicial inconsistency are insufficient.

Keywords

AI generated
cassation appeal clean hands doctrine Civil Code validity corporate board meetings important legal question public policy violation judicial interpretation

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 5 k.c.
art. 58 § 2 k.c.
5 k.c., jak właśnie przyjmuje się w orzecznictwie wskazanym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, czy też zasada ta może być stosowana przy rozstrzyganiu o ważności czynności prawnych na podstaw art. 58 § 2 k.c.?”, „Czy przy rozstrzyganiu na podstawie art.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 39813 § 2 k.p.c
art. 5 k.c
art. 58 § 2 k.c
5 k.c., jak właśnie przyjmuje się w orzecznictwie wskazanym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, czy też zasada ta może być stosowana przy rozstrzyganiu o ważności czynności prawnych na podstaw art. 58 § 2 k.c.?”, „Czy przy rozstrzyganiu na podstawie art.
art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 148/19 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa A. S.A. w W. ‎przeciwko T.T. ‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt VII AGa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 540,00 (pięćset czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na pierwszej spośród wymienionych przesłanek.Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności.

Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, co oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Chodzi przy tym o problem, którego wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), i także w związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r.

I UK 271/11 - nie publ.). Skarżący powinien nie tylko wskazać przepis prawa (materialnego lub procesowego), którego dotyczy zagadnienie, ale także przedstawić pogłębioną argumentację prawną w celu wykazania, że zagadnienie jest istotne, a jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia w jego sprawie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 oraz z dnia 9 lutego 2011 r., III SK 41/10 - nie publ.).Skarżąca swoje wątpliwości ujęła w pytaniach: „Czy przyjmowana w orzecznictwie „zasada czystych rąk” zgodnie z którą nie może powoływać się na naruszenie zasad współżycia społecznego osoba, która sama zasady te narusza ma zastosowanie wyłącznie przy stosowaniu art. 5 k.c., jak właśnie przyjmuje się w orzecznictwie wskazanym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, czy też zasada ta może być stosowana przy rozstrzyganiu o ważności czynności prawnych na podstaw art. 58 § 2 k.c.?”, „Czy przy rozstrzyganiu na podstawie art. 58 § 2 k.c. o ważności czynności prawnej ma znaczenie czy powód sam nie naruszał zasad współżycia społecznego?”, „Czy przy rozstrzyganiu na podstawie art. 58 § 2 k.c. o ważności jednostronnej czynności prawnej ma znaczenie czy powód sam nie naruszał zasad współżycia społecznego?”, „Czy ktokolwiek jest uprawniony do odwołania już zwołanego posiedzenia rady nadzorczej spółki akcyjnej, a w szczególności, czy podmiot uprawniony do zwołania posiedzenia rady nadzorczej spółki akcyjnej jest także uprawniony do odwołania już zwołanego przez siebie posiedzenia rady nadzorczej?”.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera argumentacji jurydycznej wskazującej na występowanie odmiennych stanowisk i ocen odnoszących się do wątpliwości skarżącej oraz na to, że przepisy dotyczące tej problematyki nie doczekały się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych.

Nie jest rolą Sądu Najwyższego domyślanie się lub poszukiwanie okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt II UK 38/08, nie publ.; z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt II CZ 142/04, nie publ.).Ubocznie należy wskazać, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że nie może powoływać się na naruszenie zasad współżycia społecznego osoba, która sama je narusza (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 4 września 2006 r., IV CSK 196/08, Palestra 2010, nr 7-8, s. 286; z dnia 12 czerwca 2013 r., II CSK 632/12, nie publ.; z dnia 13 czerwca 2000 r., V CKN 448/00, nie publ.).Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).as]jw