Legislator Case Law & Legislation
I CSK 1422/22 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as legal issues already resolved in existing precedent.

Case Number I CSK 1422/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by an individual against a Social Insurance Institution's order prohibiting business activity. The appellant argued that existing bankruptcy and restructuring laws required new judicial interpretation to resolve serious doubts regarding their application. The court determined that these interpretative questions had already been clarified in prior Supreme Court rulings, thereby negating the necessity for further adjudication.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may reject a cassation appeal if the legal issues raised have already been resolved in existing case law, as the primary function of cassation is ensuring uniform interpretation of law rather than re-examining facts.

Keywords

AI generated
cassation appeal uniform interpretation bankruptcy law restructuring law legal precedent procedural dismissal Social Insurance Institution

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
akt V Ga 112/21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2019 r., III CSK 131/17 i z dnia 25 lutego 2021 r., V CSKP 8/21 oraz powołane w ich uzasadnieniach inne judykaty), a w związku z tym nie zachodzi potrzeba kolejnej wypowiedzi w tym przedmiocie.Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
i art. 391 § 1 k.p.c. Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie za zastępstwo procesowe ustalone według minimalnej stawki taryfowej (§ 8 ust.
Art. 6 ust. 1 k.p.c.
- Prawo restrukturyzacyjne oraz art. 6 ustawy z dnia 6 marca 2009 r.
§ 8 ust. 1 pkt 3
Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie za zastępstwo procesowe ustalone według minimalnej stawki taryfowej (§ 8 ust. 1 pkt 3 w zw.
§ 10 ust. 4 pkt 2
z § 10 ust. 4 pkt 2 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
§ 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
4 pkt 2 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, jedn.
art. 3989 § 1 k.p.c
akt V Ga 112/21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 1422/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddział w C. ‎z udziałem E.D. ‎o zakaz prowadzenia działalności gospodarczej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w C. ‎z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. akt V Ga (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od uczestnika E.D. na rzecz wnioskodawcy kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną uczestnika E.D. od postanowienia Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. akt V Ga 112/21 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Zatem nie w każdej sprawie, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. W judykaturze Sądu Najwyższego, odwołującej się do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, jeszcze w okresie obowiązywania kasacji zostało utrwalone stanowisko, że ograniczenie dostępności i dopuszczalności kasacji nie jest sprzeczne z Konstytucją RP, ani z wiążącymi Polskę postanowieniami konwencji międzynarodowych (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, Nr 4, poz. 53).Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Przesłanka ta nie została jednak spełniona.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ., z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, nie publ., z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, nie publ.).W ocenie uczestnika występują wątpliwości związane z wykładnią art. 377 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (obecnie prawo upadłościowe) w kontekście przepisów intertemporalnych wynikających z art. 452 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne oraz art. 6 ustawy z dnia 6 marca 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, ustawy o bankowym funduszu gwarancyjnym oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.Wskazywane przez skarżącego wątpliwości interpretacyjne zostały już wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2019 r., III CSK 131/17 i z dnia 25 lutego 2021 r., V CSKP 8/21 oraz powołane w ich uzasadnieniach inne judykaty), a w związku z tym nie zachodzi potrzeba kolejnej wypowiedzi w tym przedmiocie.Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 398²¹ k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. Na zasądzone koszty składa się wynagrodzenie za zastępstwo procesowe ustalone według minimalnej stawki taryfowej (§ 8 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, jedn. tekst:

Dz. U. z 2018, poz. 265).as