Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 141/17 AI generated

Cassation appeal dismissed; appealant failed to prove obvious error in lower court's interpretation of necessary expenses.

Case Number I CSK 141/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a company against the State regarding the interpretation of necessary expenses. The appellant argued that the lower court's refusal to accept a broader definition of necessary expenses constituted an obvious error warranting cassation review. The court rejected this claim, stating that the alleged error was not so glaring that any lawyer would immediately recognize its invalidity without detailed analysis.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to demonstrate that the lower court's decision involves an obvious error recognizable to any lawyer without in-depth analysis.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious error necessary expenses legal interpretation Supreme Court procedural dismissal costs of proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
§ 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
V CZ 197/02
Chodzi więc, jak to ujął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02 (OSNC 2004, nr 3, poz.
I CSK 343/15
Supreme Court quashes appeal ruling on permanent use fee adjustments due to unclear factual findings on necessary expenditures.
II CSK 69/15
Supreme Court overturned lower court ruling on permanent easement fees, clarifying necessary expenditures for land use. The court held that demolition costs are not necessary expenditures under the Land Management Act. The Supreme Court ruled that demolition costs do not qualify as necessary expenditures under the Land Management Act, overturning the lower court's decision and remanding the case for a new assessment of which expenses actually increased the land's technical and functional value. The judgment emphasizes that only expenditures enhancing the land's utility for its intended purpose are compensable. The court clarified that demolition costs are not necessary expenditures under the Land Management Act, overturning the lower court's decision and remanding the case for a new assessment of which expenses actually increased the land's technical and functional value. The judgment emphasizes that only expenditures enhancing the land's utility for its intended purpose are compensable.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 141/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa ,,4.” sp. z o.o. w K.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta P.‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt I ACa […]/16, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania strona pozwana powołała przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to jest oczywistą zasadność skargi. Zgodnie z utrwaloną wykładnią tego przepisu, oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza dostrzegalną od razu, na pierwszy rzut oka, trafność zarzutów tej skargi, a zatem stan, w którym każdy prawnik, bez przeprowadzania wnikliwej analizy, powinien dojść do wniosku, że zarzuty skarżącego są niewątpliwe, a zaskarżone orzeczenie jaskrawo nieprawidłowe. Chodzi więc, jak to ujął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02 (OSNC 2004, nr 3, poz.

49) o szczególne, kwalifikowane wypadki naruszenia prawa przez sąd drugiej instancji, dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika. Ta bezdyskusyjna wadliwość kwestionowanego orzeczenia powinna być wykazana w wyczerpującym uzasadnieniu. W argumentacji skarżącego zwraca przede wszystkim uwagę brak akceptacji dla wyrażonego w uzasadnieniu poprzedniego wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2016 r. wydanego w tej sprawie (I CSK 343/15) poglądu o dopuszczalności szerszego niż tradycyjne, na gruncie art. 246 i nast. k.c., rozumienie pojęcia nakładów koniecznych.

Wskazując na taką potrzebę wykładni Sąd Najwyższy odwołał się do analogicznego poglądu Sądu Najwyższego wyrażonego w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie II CSK 69/15. W tej sytuacji twierdzenie we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, że uznanie za nakład konieczny, w ślad za wykładnią Sądu Najwyższego, nakładów użytkowania wieczystego objętych rozstrzygnięciem ma stanowić o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie przekonuje i Sąd Najwyższy nie dostrzega, aby kwestionowanemu orzeczeniu można było przypisać wadliwość w takim, jak wyżej opisany, stopniu.Z uwagi na powyższe, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z § 2 pkt 7 i § 10 ust. ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1667).jw ał