Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and error of law regarding civil law assessment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the administrative court's judgment. The plaintiff argued that the administrative court erred in law by assessing civil law claims, but the court held that the binding force of administrative decisions does not extend to civil law qualifications. Consequently, the Supreme Court ruled that the lower court correctly applied the law and no significant legal issue warranted cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 170 pp.s.a.; Art. 328 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists; errors in the administrative court's civil law assessment do not constitute grounds for cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 140/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa A. S.A. w P.przeciwko W. S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na jej oczywistej zasadności.
Wśród podstaw kasacyjnych wskazuje zaś na naruszenie art. 170 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P.p.s.a.) i art. 328 § 2, 233 § 1 232, art. 47914 § 2 k.p.c. oraz art. 84 i 405 k.c. Wniosku skarżącego o oczywistej zasadności skargi nie sposób jednak podzielić. Po pierwsze, nie jest możliwe podnoszenie w toku postepowania przed Sądem Najwyższym zarzutów dotyczących wadliwej oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.). Po drugie, trafnie wywodzi Sąd Apelacyjny, że moc wiążąca wyroku sądu administracyjnego nie obejmuje kwalifikacji prawnej stosunków prawnych z punktu widzenia prawa cywilnego, a jedynie prawa administracyjnego (w tym przypadku – podatkowego).
Do oceny, czy dane świadczenie może być uznane za nienależne w rozumieniu art. 410 k.c. wyłącznie uprawniony jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Po trzecie wreszcie zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. nie może być uznany za uzasadniony w kontekście niewskazania przez sąd stosownych dowodów, skoro Sąd Apelacyjny nie zmienił ustaleń faktycznych w sprawie, lecz jedynie dokonał odmiennej oceny prawnej tego samego stanu faktycznego.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.aw