Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue already resolved by prior rulings on civil code interpretation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal, which sought to clarify the scope of personal injury compensation under the Civil Code. The appellant argued that previous rulings failed to uniformly interpret the mandatory motor vehicle insurance law regarding personal rights violations. The court determined that the legal questions raised had already been definitively settled by its own prior rulings, rendering the new appeal unnecessary for uniform judicial interpretation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is dismissed when the legal issue raised has already been conclusively resolved by the Supreme Court in prior rulings, thereby removing the necessity for a new decision to ensure uniform interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 138/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa K. A.przeciwko P. […] S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanego P. […] S.A z siedzibą w W. od wyroku Sądu Okręgowego w W. uwzględniającego powództwo K. A. o zadośćuczynienie. Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył skargą kasacyjną pozwany, wnosząc o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Wskazał na potrzebę jednolitej wykładni art. 448 k.c. w zakresie prawa osób bliskich do zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej przed dniem 3 sierpnia 2008 r. tj. przed wejściem w życie art. 446 § 4 k.c. oraz rozstrzygnięcie zagadnienia polegającego na ustaleniu, czy zawarty w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK (tekst jedn.
Dz.U. 2013, poz. 392) katalog następstw szkody spowodowanej ruchem pojazdu mechanicznego obejmuje naruszenie dóbr osobistych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post.
SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Kwalifikacji takiej nie można przypisać sformułowanemu przez skarżącego zagadnieniu prawnemu, które rozstrzygnięte zostało przez Sąd Najwyższy w uchwałach z dnia 7 listopada 2012 r., III CZP 67/12 (OSNC 2013 nr 4, poz.
45) i z dnia 20 grudnia 2012 r. III CZP 93/12 (OSNC 2013, nr 7 - 8, poz. 84), w sposób zgodny ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym wyroku.Dokonana przez Sąd Najwyższy w uchwałach z dnia 22 października 2010 r., III CZP 76/10 (OSNC-ZD 2011, nr B, poz.
42) i z dnia 13 lipca 2011 r., III CZP 32/11 (OSNC 2012, nr 1, poz.
10) oraz w postanowieniu z dnia 27 czerwca 2014 r., III CZP 2/14 (nie publ.) wykładnia przepisów art. 448 k.c. i art. 446 § 4 k.c. usunęła przedstawione przez skarżącego wątpliwości co do ich treści i znaczenia. Nie zachodzi tym samym także określona w art. 3989 § 1 pkt 2 podstawa do przyjęcia wniesionej skargi do rozpoznania. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. [aw]