Cassation rejected due to lack of res judicata; prior judgment did not rule on plaintiffs' specific claim.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal arguing that the proceedings were invalid because the same claim had already been adjudicated. The court found that the prior final judgment from 2010 did not constitute res judicata regarding the current plaintiffs because it failed to explicitly rule on their specific monetary claim. Consequently, the new lawsuit was permitted to proceed, and the cassation was rejected.
Legislator headnote
AI generatedArt. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 366 k.p.c.: A prior final judgment precludes a new suit only if it meroitorily decided the identical claim between the same parties; omission of a claim in the judgment's operative part prevents the doctrine of res judicata from applying to that claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 137/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa J. V. i E. V.-K.przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej obecnie Ministrowi Infrastruktury i Rozwojuo zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od pozwanego na rzecz każdej z powódek kwoty po 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej pozwanego Skarbu Państwa - Ministra Infrastruktury i Rozwoju od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 października 2013 r., wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.). Skarżący wskazywał, że sprawa o tożsame roszczenie między tymi samymi stronami została już uprzednio rozstrzygnięta przez Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010 r., zatem pozew wniesiony w sprawie niniejszej przez J. V. i E. V.-K. powinien być odrzucony na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd odrzuca pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.
Tożsamość roszczenia w rozumieniu art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. zachodzi w przypadku identyczności zarówno przedmiotu jak i podstawy sprawy. Prawomocny wyrok ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia między tymi samymi stronami (art. 366 k.p.c.). Z powagi rzeczy osądzonej korzysta tylko rozstrzygnięcie o żądaniu pozwu i nie obejmuje ona przesłanek tego rozstrzygnięcia. Powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy sąd wyrokiem rozstrzygnął sprawę merytorycznie (uchwała SN z dnia 24 listopada 1966 r., III CZP 91/66, OSNCP 1967, nr 3, poz. 47).
Jeżeli sąd ustosunkował się do żądania strony jedynie w uzasadnieniu wyroku, pomijając tę część w sentencji wyroku to strona, która nie żądała uzupełnienia wyroku może wytoczyć nowe powództwo o to roszczenie.W okolicznościach przedmiotowej sprawy, w których prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie sygn. akt I C […] nie wymienia w komparycji J. V. I E. V.-K., jako powódek i nie zasądza na ich rzecz dochodzonych kwot, nie można uznać, że zawiera on rozstrzygnięcie o dochodzonym przez nie roszczeniu.
Na pominięcie przez Sąd Okręgowy w wymienionej sprawie rozstrzygnięcia o dochodzonym przez nie roszczeniu, tożsamym z roszczeniem dochodzonym w obecnej sprawie wskazują wprost pisemne motywy wyroku z dnia 26 stycznia 2010 r. Wyrok nie został w tym zakresie uzupełniony, co skutkowało odrzuceniem przez Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt I ACa [X.] apelacji wniesionej od niego przez E. V.-K., jako niedopuszczalnej.Z tych względów, nie można podzielić stanowiska skarżącego, że zaskrzony wyrok wydany został w warunkach nieważności w następstwie merytorycznego orzekania w niniejszej sprawie, pomimo istniejącego prawomocnego wyroku rozstrzygającego o tożsamych roszczeniach powódek.Kierując się powyższym Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzekł jak w sentencji. [aw]