Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious procedural violation under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's judgment in a personality rights dispute. The defendant argued for procedural errors regarding evidence and recording, but the court found these claims insufficient to meet the high threshold for cassation review. The decision was based on the requirement to demonstrate an obvious procedural violation that prevented a party from exercising their rights, which was not established in this case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to prove that the challenged judgment is prima facie flawed due to an obvious procedural violation preventing the exercise of defense rights.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 136/18 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa W. O.przeciwko K. P.o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5 października 2017 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił w całości apelację pozwanego K. P. oraz uwzględnił częściowo apelację powoda W. O. od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 9 czerwca 2016 r. w sprawie o ochronę dóbr osobistych powoda naruszonych publikacją zamieszczoną przez pozwanego w biuletynie „M.”. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w pkt I w ten sposób, że nakazał pozwanemu zamieszczenie w biuletynie „M.” oraz w Tygodniku Regionalnym „K.” i na portalu internetowym „[…].pl” oświadczenia o wskazanej w wyroku dokładnej treści, przepraszającego powoda za umieszczenie we wskazanym biuletynie posła K P., w czerwcu 2012 r., artykułu zawierającego nieprawdziwe informacje, które mogły u mieszkańców powiatu […] wywołać wrażenie, że powód jest osobą niegodną szacunku oraz działającą w sposób sprzeczny z prawem.
Podstawą prawną rozstrzygnięcia były art. 23 i 24 k.c., a zarzuty pozwanego odnośnie do niespełnienia przesłanek ochrony dóbr osobistych powoda uznane zostały za bezpodstawne.W skardze kasacyjnej pozwany zarzucił Sądowi Apelacyjnemu naruszenie zaskarżonym wyrokiem przepisów postępowania, tj. art. 217 § 1 w związku z art. 227 k.p.c., przez pominięcie wniosków dowodowych; art. 235 § 1 w związku z art. 271 k.p.c. przez bezpodstawne oddalenie wniosków dowodowych; art. 11 w związku z art. 233 § 1 i art. 282 k.p.c. przez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w całości oraz art. 157 § 11 k.p.c. przez nieuzasadnione i nieusprawiedliwione odstąpienie od utrwalenia przebiegu posiedzenia za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu pierwszej instancji, zniesienie postępowania w obu instancjach i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak spełnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pełnomocnik pozwanego powołał art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., co świadczyłoby, że chodzi o przyjęcie skargi ze względu na jej oczywistą zasadność.
Jednakże przesłanki tej oczywistej zasadności nie zostały w ogóle wykazane. We wniosku, który zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c. powinien zawierać odrębne od podstaw samej skargi kasacyjnej, uzasadnienie należało dowieść w sposób wskazany w licznym, utrwalonym i wielokrotnie publikowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz w doktrynie, że zaskarżone orzeczenie jest prima facie wadliwe, bez potrzeby dokonywania pogłębionych analiz prawnych. W tym celu należało przeprowadzić profesjonalny wywód prawny, a nie poprzestać na lapidarnym stwierdzeniu, że „w sprawie doszło do rażącego naruszenia przepisów postępowania zarówno przed Sądem I instancji, jak również przed Sądem Apelacyjnym”.
Skarżący nie zauważył, że postępowanie ze skargi kasacyjnej ma charakter wyjątkowego środka zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądowego i nie stanowi trzeciej instancji sądowej. Z tych względów z podstaw kasacyjnych wyłączone zostało podważanie ustalonego stanu faktycznego i ocena dowodów, co z zasady wyłącza powoływanie się w skardze na naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. i innych przepisów odnoszących się do postępowania dowodowego (art. 3983 § 3 k.p.c.), a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi w sprawie (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Jedynie w razie wykazania oczywistych naruszeń przepisów postępowania, odnoszących się zwłaszcza do uniemożliwienia stronie obrony swych praw można przyjąć, że sprawa nie została należycie rozpoznana. Tego jednak nie można stwierdzić w przypadku zaskarżonego wyroku, którego uzasadnienie jest staranne i wyczerpujące, a we wniosku skarżącego nie ma żadnego wywodu przekonującego o wadze podnoszonych uchybień procesowych, które mogłyby mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadnienia wniosku nie może z kolei zastąpić dowodzenie słuszności podstaw skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy na tym etapie postępowania nie jest rozpoznawane meritum samej sprawy.
Z kolei, przytoczone podstawy kasacyjne odnoszą się w ich uzasadnieniu do dyskusji z poczynionymi ustaleniami faktycznymi, z których skarżący jest niezadowolony, a postulowane wnioski dowodowe zmierzają do swoistego powtórzenia wszczętych wcześniej postępowań. Trudno także uznać, że zarzucane naruszenie art. 157 § 11 k.p.c. ma znaczenie dla istoty rozstrzygnięcia sprawy.Ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało orzec jak w postanowieniu. aj