Legislator Case Law & Legislation
I CSK 1297/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on procedural grounds due to lack of legal interest and failure to prove interpretative divergence.

Case Number I CSK 1297/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court partially dismissed the cassation appeal, rejecting the portion regarding appellate cost changes due to the plaintiff's lack of legal interest. The court found the remaining claim inadmissible because the plaintiff failed to demonstrate divergent judicial interpretations of the relevant property law provisions. Consequently, the appeal was rejected in part and dismissed in the other part, with costs awarded to the defendants.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant lacks a legal interest in challenging the judgment or fails to substantiate a significant legal issue or divergent judicial interpretations.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility legal interest requirement divergent judicial interpretations property law interpretation procedural dismissal costs of proceedings interpretative divergence

Cited Legislation

AI generated
art. 3986 § 2, 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
Powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz na potrzebę wykładni budzących poważne wątpliwości przepisów prawa (art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w pozostałym zakresie (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
art. 98 § 1, 11, 3 i 4 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 11, 3 i 4 w zw.
§ 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz na potrzebę wykładni budzących poważne wątpliwości przepisów prawa (art.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz na potrzebę wykładni budzących poważne wątpliwości przepisów prawa (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz na potrzebę wykładni budzących poważne wątpliwości przepisów prawa (art.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w pozostałym zakresie (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated
uchwała składu siedmiu sędziów SN z 15 maja 2014 r., III CZP 88/13
postanowienie SN z 25 lutego 2015 r., V CSK 450/14
postanowienie SN z 16 kwietnia 2021 r., I CSK 484/20
postanowienie SN z 31 stycznia 2022 r., I CSK 1578/22
postanowienie SN z 16 maja 2018 r., II CSK 15/18
postanowienie SN z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07
postanowienie SN z 30 listopada 2023 r., I CSK 200/23
postanowienie SN z 30 listopada 2023 r., I CSK 291/23
uchwała SN z 16 listopada 2023 r., III CZP 54/23
I ACa 1605/21
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z 27 czerwca 2022 r., I ACa 1605/21, 1.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 1297/23 POSTANOWIENIE 30 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Krajewski na posiedzeniu niejawnym 30 sierpnia 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko M.O., J.O., J.D., A.D.‎o wydanie nieruchomości,‎na skutek skargi kasacyjnej F. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z 27 czerwca 2022 r., I ACa 1605/21, 1. odrzuca skargę kasacyjną co do punktu I zaskarżonego wyroku;

2. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w pozostałym zakresie;

2. zasądza od F. sp. z o.o. w W. na rzecz M.O. i J.O. po 1350 zł zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 27 czerwca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z 28 czerwca 2021 r. w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach (pkt I), a w pozostałej części oddalił apelację powoda (pkt II) i rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt III). Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, zaskarżając go w całości. Powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz na potrzebę wykładni budzących poważne wątpliwości przepisów prawa (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.).

W ramach przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. skarżący pyta, czy ustawa z dnia 11 września 2015 r. o uprawnieniach do mienia F. ma charakter wywłaszczeniowy. Uzasadniając istnienie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., powód wskazał, że wątpliwości interpretacyjne wywołują art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz art. 11 ustawy z 11 września 2015 r.W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwani wnieśli m.in. o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz o zasądzenie od powoda na ich rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jedną z przesłanek dopuszczalności środka zaskarżenia jest interes prawny w zaskarżeniu.

Dla jego powstania konieczne jest istnienie stanu pokrzywdzenia orzeczeniem (gravamen), który występuje, gdy zaskarżone orzeczenie narusza interesy skarżącego (zob.m.in. uchwałę składu siedmiu sędziów SN z 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSNC 2014, nr 11, poz. 108; postanowienia SN: z 25 lutego 2015 r., V CSK 450/14; z 16 kwietnia 2021 r., I CSK 484/20, i z 31 stycznia 2022 r., I CSK 1578/22). Rozstrzygnięcie w zakresie, w jakim Sąd Apelacyjny zmienił rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego dotyczące kosztów procesu, jest dla powoda korzystne.

Nie ma on w tym zakresie interesu prawnego w zaskarżeniu, co powoduje częściowe odrzucenie skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.W pozostałym zakresie należy wskazać, że Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, którego celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa, usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych. Ograniczenie przesłanek do czterech ma zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane te funkcje, a skarga kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie.Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. może być wyłącznie problem o charakterze prawnym, a nie faktycznym lub wynikającym ze stwierdzonych przez skarżącego uchybień sądu.

Jego rozstrzygnięcie powinno stwarzać realne i poważne trudności, mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, na tle której zostało sformułowane, a także innych potencjalnych lub rzeczywiście toczących się spraw. Skarżący powinien w tym przypadku przedstawić pogłębioną argumentację. Zagadnienie prawne nie może odnosić się do subiektywnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (zob. np. postanowienia SN: z 16 maja 2018 r., II CSK 15/18; z 24 kwietnia 2018 r., IV CSK 552/17; z 19 kwietnia 2018 r., I CSK 709/17, i z 10 kwietnia 2018 r., I CSK 733/17).

Powołanie się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania na występujące w orzecznictwie sądowym rozbieżności wynikające z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu; konieczne jest także wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z rożnej wykładni przepisu (zob. postanowienie SN z 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, z 30 listopada 2023 r., I CSK 200/23, i z 30 listopada 2023 r., I CSK 291/23).Udzielenie odpowiedzi na pytanie sformułowane przez skarżącego pozostaje bez znaczenia dla niniejszej sprawy, gdyż z ustaleń Sądów pierwszej i drugiej instancji wynika, że nieruchomość, której wydania żąda powód, według stanu na 31 sierpnia 1997 r. nie była składnikiem mienia F..

Z tej samej przyczyny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie miałaby znaczenia wypowiedź Sądu Najwyższego dotycząca wykładni przepisów ustawy z 11 września 2015 r. Niezależnie od tego wniosek skarżącego w zakresie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie został sformułowany prawidłowo. Skarżący nie przytoczył bowiem rozbieżnych rozstrzygnięć sądów, nie dokonał ich analizy i nie wykazał, że rozbieżność ta wynika z odmiennej wykładni tych samych przepisów. Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w pozostałym zakresie (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 11, 3 i 4 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.Suma zwrotu została rozdzielona na pozwanych w częściach równych (zob. uchwałę SN z 16 listopada 2023 r., III CZP 54/23, OSNC 2024, nr 6, poz. 57). (E.M.)[ał] ‎