Legislator Case Law & Legislation
I CSK 127/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding the finality of administrative decisions.

Case Number I CSK 127/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to admit the appellant's cassation appeal to consideration and denied the costs. The appellant argued that the administrative decision lacked finality under Article 16 of the Administrative Procedure Code, but the court noted that a 2010 amendment clarified such decisions are final. Consequently, the court found no significant legal issue requiring its review and dismissed the appeal under Article 3989 of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to demonstrate a significant legal issue or a need for interpretation of laws raising serious doubts, as the appeal must be obviously unfounded.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility administrative procedure code finality of decisions significant legal issue interpretation of laws

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Biorąc pod uwagę złożony charakter sprawy oraz sytuację materialną powoda, Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art.
Art. 102 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).Biorąc pod uwagę złożony charakter sprawy oraz sytuację materialną powoda, Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 16 § 1 k.p
Brak potrzeby ponownego zajmowania stanowiska przez Sąd Najwyższy w sprawie wykładni art. 16 § 1 k.p.a., w brzmieniu jakie miała ona do dnia 11 kwietnia 2001 r.
art. 5 k.c
W tej sytuacji brak podstaw do uznania, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, zważywszy ponadto, że Sąd II instancji przekonywująco uzasadnił swoje stanowisko co do braku podstaw dla stosowania w niniejszej sprawie art. 5 k.c.

Cited Case Law

AI generated
V CSK 2004/08 (OSNC D/2009/94)
Wykładania tego przepisu, w jego brzmieniu do 11 kwietnia 2001 r., zawarta w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2008 r., V CSK 2004/08 (OSNC D/2009/94) nie nasuwa wątpliwości.
V CSK 2004/08
Wykładania tego przepisu, w jego brzmieniu do 11 kwietnia 2001 r., zawarta w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2008 r., V CSK 2004/08 (OSNC D/2009/94) nie nasuwa wątpliwości.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 127/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa W. O.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie M.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 12 października 2012 r. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powód W. O. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 12 października 2012 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości oraz aby skarga powoda była oczywiście uzasadniona.

Brak potrzeby ponownego zajmowania stanowiska przez Sąd Najwyższy w sprawie wykładni art. 16 § 1 k.p.a., w brzmieniu jakie miała ona do dnia 11 kwietnia 2001 r. Dopiero nowelizacja tego przepisu ustawą z dnia 2 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz.

18) otworzyła drogę dla uznania za ostateczną ponownej decyzji wydanej na skutek złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Wykładania tego przepisu, w jego brzmieniu do 11 kwietnia 2001 r., zawarta w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2008 r., V CSK 2004/08 (OSNC D/2009/94) nie nasuwa wątpliwości. Wspomniana nowelizacja zrównała skutki złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy ze skutkami odwołania i przesądziła, że złożenie takiego wniosku prowadzi do tego, iż decyzja wydana na skutek ponownego rozpoznania sprawy ma przymiot decyzji ostatecznej.

Wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze kasacyjnej nowelizacja ta potwierdziła więc, że wcześniej decyzja wydana na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie mogła być traktowana jako decyzja ostateczna. W tej sytuacji brak podstaw do uznania, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, zważywszy ponadto, że Sąd II instancji przekonywująco uzasadnił swoje stanowisko co do braku podstaw dla stosowania w niniejszej sprawie art. 5 k.c. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Biorąc pod uwagę złożony charakter sprawy oraz sytuację materialną powoda, Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 art. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.