Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit regarding insurance contract interpretation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal for examination, ruling that none of the twenty grounds raised by the plaintiff were obviously meritorious. The plaintiff argued that the lower courts incorrectly interpreted the deceased's statements in the life insurance declaration, claiming a violation of civil code provisions regarding disclosure of chronic illnesses. The court rejected these claims because the first-instance court clearly established that the deceased failed to disclose his long-term illness, making the legal errors alleged by the plaintiff not obvious.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if no legal issue of importance exists, no serious doubts arise regarding statutory interpretation, and the appeal is not obviously meritorious.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 126/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa K. J. przeciwko E. S.A. w W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 września 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W.z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt XXVII Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności.
Wedle skarżącej oczywista zasadność dotyczy wszystkich podniesionych podstaw kasacyjnych.Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Skarga powódki zawiera ponad dwadzieścia podstaw kasacyjnych dotyczących zarówno naruszenia prawa procesowego jak i materialnego. Nie można jednak uznać, że w odniesieniu do którejkolwiek z nich można mówić o oczywistej zasadności. Kluczowe zarzuty skarżąca kieruje co do wykładni przez Sądy oświadczeń zmarłego, które zostały złożone w deklaracji na potrzeby umowy ubezpieczenia na życie.
Na podstawie poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób jednak przyjąć, że zarzuty naruszenia art. 65 § 1 i 2 k.c. są oczywiście zasadne. Sądy meriti w sposób jednoznaczny ustaliły, że zmarły maż powódki nie poinformował, mimo takiego obowiązku, o tym, że od wielu lat leczy się w związku z chorobami przewlekłymi. W tym stanie rzeczy trudno uznać za oczywiście zasadne zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania przepisów kodeksu cywilnego o umowie ubezpieczenia. Także zarzuty naruszenia prawa procesowego nie wskazują na oczywistą ich zasadność, w szczególności zarzuty naruszenia art. 299 k.p.c. dotyczą postępowania pierwszoinstancyjnego, nie wskazując, w jaki sposób uchybienia temu przepisowi dopuścił się Sąd Okręgowy.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.