Legislator Case Law & Legislation
I CSK 1174/22 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding inheritance share calculation.

Case Number I CSK 1174/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the appellant against the appellate court's judgment. The appellant argued that there were inconsistencies in judicial practice regarding the calculation of inheritance share value and the binding nature of factual findings from prior proceedings. The court rejected these claims, noting that established case law consistently requires using the inheritance value as of the judgment date and that the cited decisions did not demonstrate genuine divergences warranting cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or demonstrates genuine divergences in judicial practice; mere disagreement with a lower court's view or incidental rulings does not suffice.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility significant legal issue judicial practice divergences inheritance share calculation binding factual findings art 3989 k.p.c. appellate review standard

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Rozbieżności, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., nie polegają także na występowaniu incydentalnych rozstrzygnięć, które odbiegają od akceptowanej w nauce i judykaturze linii orzeczniczej.
art. 3984 § 2 k.p.c.
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że ‎w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności ‎o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
art. 365 k.p.c.
W licznych rozstrzygnięciach Sąd Najwyższy zwracał uwagę, że z mocy wiążącej (art. 365 w związku z art.
art. 366 k.p.c.
365 w związku z art. 366 k.p.c.) korzysta rozstrzygnięcie o żądaniu, nie partycypują w niej natomiast decyzje co do kwestii prejudycjalnych badanych „po drodze” do wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 i art. 98 § 1 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
art. 3989 § 1 k.p.c
Rozbieżności, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., nie polegają także na występowaniu incydentalnych rozstrzygnięć, które odbiegają od akceptowanej w nauce i judykaturze linii orzeczniczej.
art. 3984 § 2 k.p.c
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 991 k.c

Cited Case Law

AI generated
III CSK 104/08
Supreme Court dismisses appeal for failure to cite legal grounds and request annulment with scope under Civil Procedure Code.
II CSK 84/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoning citing specific procedural articles.
III CZP 75/84
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1985 r., III CZP 75/84 (zasada prawna), OSNCP 1985, nr 10, poz.
III CZP 69/84
147, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 1985 r., III CZP 69/84, OSNCP 1986, nr 3, poz.
I CK 765/04
Supreme Court dismissed inheritance claim regarding disability status and estate valuation errors.
I CSK 599/11
Supreme Court dismisses appeal for overruling lower court exceeding plaintiff's specific claim amount.
V CSK 385/12
Supreme Court vacated appeal judgment for improper expert valuation ignoring civil law principles.
I CSK 260/16
Supreme Court dismisses appeal, ruling inheritance value must be assessed at the date of the claim, not sale date.
V CSK 209/13
Supreme Court vacated inheritance claim judgment due to procedural errors and incorrect interest calculation start date.
V CSK 164/16
Supreme Court quashes lower court ruling for violating binding force of prior judgment regarding contract validity.
V CSK 10/17
Supreme Court dismisses cassation appeal, ruling that prior judgment's reasoning does not bind current case facts.
II CSK 124/17
Supreme Court dismisses appeal; 1963 administrative decision invalid for easement due to missing property details and state ownership.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 1174/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z powództwa R. G.‎przeciwko M. Ż.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 12 października 2020 r., sygn. akt V ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt 00/100) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że ‎w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności ‎o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych). W złożonej skardze kasacyjnej skarżący M. Ż. powołał się na rozbieżności w orzecznictwie dotyczące sposobu obliczania wartości udziału spadkowego stanowiącego podstawę określenia wysokości zachowku (art. 991 k.c.) i zakresu związania sądu cywilnego ustaleniami faktycznymi przyjętymi za podstawę orzekania w innej sprawie cywilnej.Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, powołanie się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, że określony przepis prawa lub zespół tych przepisów, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo jego niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w judykaturze w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, niepubl. i z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, niepubl.).

Nie jest zatem wystarczające wskazanie, że wyrażony w zaskarżonym orzeczeniu pogląd prawny odbiega od poglądu wyrażonego przez sąd powszechny lub Sąd Najwyższy w innej sprawie. Rozbieżności, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., nie polegają także na występowaniu incydentalnych rozstrzygnięć, które odbiegają od akceptowanej w nauce i judykaturze linii orzeczniczej. Konieczne jest natomiast wykazanie, że w orzecznictwie, na kanwie identycznych lub podobnych stanów faktycznych, kształtują się odmienne warianty interpretacyjne konkretnego przepisu prawa, co zagraża jednolitości orzecznictwa sądowego w ogólniejszym wymiarze.

Kwestia sposobu obliczania wartości udziału spadkowego na potrzeby ustalenia wysokości zachowku była wielokrotnie podejmowana w judykaturze, w której wskazuje się konsekwentnie, że uwzględnieniu w tej mierze podlega wartość spadku według cen z daty orzekania (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1985 r., III CZP 75/84 (zasada prawna), OSNCP 1985, nr 10, poz. 147, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 1985 r., III CZP 69/84, OSNCP 1986, nr 3, poz. 24, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2005 r., I CK 765/04, niepubl., z dnia 4 lipca 2012 r., I CSK 599/11, niepubl., z dnia 13 czerwca 2013 r., V CSK 385/12, niepubl., z dnia 2 lutego 2017 r., I CSK 260/16, niepubl.).

We wniosku nie wskazano rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, które […] z dnia 28 grudnia 2012 r., I ACa […], niepubl., nie może w tym kontekście dowodzić istnienia rzeczywistych rozbieżności w orzecznictwie we wcześniej przedstawionym znaczeniu. Skarżący nie dostrzegł ponadto, że wyrok ten został uchylony wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2014 r., V CSK 209/13, niepubl., w którym wskazano, że w ocenie Sądu Najwyższego nie istnieją przekonujące powody uzasadniające odejście od ugruntowanego poglądu, zgodnie z którym obliczanie zachowku następuje na podstawie wartości spadku, ustalonej według cen z daty orzekania o roszczeniu z tego tytułu.

Skarżący nie wykazał również istnienia rzeczywistych rozbieżności w orzecznictwie w zakresie związania ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez sąd w innej sprawie. W licznych rozstrzygnięciach Sąd Najwyższy zwracał uwagę, że z mocy wiążącej (art. 365 w związku z art. 366 k.p.c.) korzysta rozstrzygnięcie o żądaniu, nie partycypują w niej natomiast decyzje co do kwestii prejudycjalnych badanych „po drodze” do wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Jeżeli nawet granice te są ujmowane niekiedy szerzej, skarżący nie wykazał, aby odmienności te odnosiły się do ustaleń faktycznych poczynionych w uzasadnieniu orzeczenia wydanego w innej sprawie (por. np. w nowszym orzecznictwie wyroki Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2017 r., V CSK 164/16, niepubl. i z dnia 29 września 2017 r., V CSK 10/17, niepubl. oraz postanowienie Sądu Najwyższego ‎z dnia 26 stycznia 2018 r., II CSK 124/17, niepubl. i wskazane tam dalsze orzecznictwo).

W tym stanie rzeczy powołane w skardze kasacyjnej incydentalne rozstrzygnięcia sądów powszechnych nie świadczą o istnieniu rozbieżności ‎w orzecznictwie, mogą natomiast podlegać – w zależności od inicjatywy stron i układu procesowego, w którym zostały wydane – kontroli kasacyjnej ze strony Sądu Najwyższego. Należało tym samym odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 i art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [as]