Legislator Case Law & Legislation
I CSK 116/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issues rely on changed facts, not unresolved law.

Case Number I CSK 116/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant argued that recognizing a claim despite a lawyer's contradictory statement created unresolved legal issues regarding judicial authority and the prohibition of ruling beyond the request. The court rejected these arguments because the appeal relied on a factual reversal (retraction of the initial claim recognition) rather than a novel legal question, and no obvious procedural violation was evident.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 98 w zw. z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a significant unresolved legal issue or an obvious procedural violation; appeals based on changed factual premises do not constitute significant legal issues.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility significant legal issue changed factual premises procedural violation prima facie costs of cassation proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
W związku z tym przedstawione przez powódkę zagadnienia prawne opierają się w istocie na odmiennym stanie faktycznym od stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia, zgodnie zaś z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów.
Art. 98 w zw. z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powódki do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art.
§ 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
art. 3989 § 1 k.p.c
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 321 § 1 k.p.c
w wypadku uznania powództwa; - czy podstawą wskazanego zakazu wyrokowania jest zakaz wyrokowania ponad żądanie przewidziany w art. 321 § 1 k.p.c., 2) oczywistą zasadnością wniesionej skargi.Tak umotywowany wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
W związku z tym przedstawione przez powódkę zagadnienia prawne opierają się w istocie na odmiennym stanie faktycznym od stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia, zgodnie zaś z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
108 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 116/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa J. W.‎przeciwko R. X. i A. X.‎o wydanie nieruchomości i zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 6 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎i zasądza od powódki na rzecz pozwanych kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powódka, uzupełniając skargę kasacyjną na wezwanie Sądu, uzasadniła wniosek o przyjęcie tej skargi do rozpoznania:1) występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych: - czy uznanie powództwa przez stronę przy odmiennym oświadczeniu jej pełnomocnika wiąże sąd; - czy istnieje zakaz wyrokowania na podstawie art. 405 i 410 k.c. w wypadku uznania powództwa; - czy podstawą wskazanego zakazu wyrokowania jest zakaz wyrokowania ponad żądanie przewidziany w art. 321 § 1 k.p.c., 2) oczywistą zasadnością wniesionej skargi.Tak umotywowany wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa, a wskazane przez powódkę kwestie nie mogą być uznane za zagadnienia tego rodzaju. Sąd Apelacyjny ustalił, że w sprawie doszło do cofnięcia dokonanego wcześniej uznania powództwa. W związku z tym przedstawione przez powódkę zagadnienia prawne opierają się w istocie na odmiennym stanie faktycznym od stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia, zgodnie zaś z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów.

Nie zachodzi także druga powołana we wniosku przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, tj. oczywista jej zasadność. W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).

W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powódki do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. 2013.490). awjw