Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding the agent's burden of proof for substantial benefits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's judgment. The appellant argued that the law required the agent to prove the principal actually derived substantial benefits from contracts, rather than merely proving such benefits existed. The court held that this interpretation did not constitute a significant legal issue requiring Supreme Court review. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay the cassation costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 7643 § 1 k.c.: The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the alleged legal issue does not constitute a significant question of law, such as an unresolved precedent or a need for interpretation of statutes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 115/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Agencji […] Spółki z o.o. w W.przeciwko P. S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona powodowa, uzupełniając na wezwanie Sądu skargę kasacyjną, uzasadniła wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych oraz potrzebą wykładni art. 7643 § 1 k.p.c. w zakresie dotyczącym wywołującego rozbieżności w orzecznictwie określenia „znaczne korzyści”.
W szczególności wskazała na występowanie w sprawie zagadnienia: czy przy dochodzeniu świadczenia wyrównawczego na podstawie art. 7643 § 1 k.c. obowiązkiem agenta jest wykazanie, że dający zlecenie czerpie znaczne korzyści z umów zawartych z klientami pozyskanymi przez niego w okresie obowiązywania umowy agencyjnej, czy też wystarczające jest wykazanie przez niego samego faktu czerpania takich korzyści, a ocena ich rozmiaru w rozumieniu tego przepisu należy do sądu. Tak umotywowany wniosek strony powodowej (skarżącej) nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa, a wskazana przez stronę powodową kwestia, dotycząca zakresu obowiązków agenta w świetle art. 7643 § 1 k.c., nie może być uznana za zagadnienie tego rodzaju. Wykazanie „czerpania znacznych korzyści”, o którym mowa w art. 7643 § 1 k.c., nie może oczywiście abstrahować od rozmiaru korzyści uzyskiwanych przez dającego zlecenie.
Strona powodowa nie wykazała też występowania w sprawie innych istotnych zagadnień prawnych dotyczących art. 7643 §1 k.c., ani powoływanej potrzeby wykładni art. 7643 § 1 k.p.c. w zakresie dotyczącym zwrotu „znaczne korzyści”. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz.
U. 2013.490). awdb