Supreme Court dismisses appeal for lack of public law grounds regarding oral will formalities.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without examining the merits of the inheritance dispute. The applicant argued that the lack of the testator's signature on the oral will was a public law ground for rejection, but the court found this issue legally irrelevant to the established facts. The court ruled that the appeal failed because the applicant did not properly formulate the legal question or provide the required deep legal argumentation for the public law ground.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.: A cassation appeal must be dismissed if the applicant fails to properly formulate the legal question or provide the required deep legal argumentation for the public law ground invoked.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 104/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku A. Z.przy uczestnictwie K. P. i P. P.o stwierdzenie nabycia spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 września 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt XXVII Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza na rzecz K. P. i P. P. w częściach równych od wnioskodawczyni A. Z. kwotę 540,- (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.
W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).Zarówno sformułowane zagadnienie prawne dotyczące problemu, czy dla wymagań formalnych testamentu ustnego wystarczy spisanie jego treści przez osobę trzecią lub świadka i podpisanie go przez trzech świadków, a podpis testatora jest okolicznością całkowicie obojętną, czy też jego podpis dowodzi, że testament jest sfałszowany, jak i argumentacja wnioskodawczyni powołana w uzasadnieniu wniosku nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła omawiana przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Nie stanowi bowiem istotnego zagadnienia prawnego taki problem prawny, którego rozstrzygnięcie nie miałoby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w stanie faktycznym ustalonym przez Sąd drugiej instancji. Wbrew twierdzeniu skarżącej, Sąd Okręgowy nie przyjął takiej generalnej wykładni art. 952 § 2 k.c., że podpis testatora na spisanym oświadczeniu dowodzi, że testament był sfałszowany, lecz podzielając pogląd wnioskodawczyni, iż wystarczą podpisy trzech świadków i podpis testatora nie jest wymagany, uznał że w ogóle nie doszło do złożenia oświadczenia ostatniej woli przez spadkodawcę w okolicznościach podawanych przez świadków testamentu.
Zasadniczą podstawą faktyczną rozstrzygnięcia nie było złożenie podpisu przez spadkodawcę na oświadczeniu ale sporządzenie protokołu testamentu na pustej kartce z podpisem in blanco spadkodawcy, którą to okoliczność Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego szczegółowo omówionego w motywach zaskarżonego postanowienia. Odpowiedź na wskazane zagadnienie prawne pozostaje zatem bez znaczenia dla rozstrzygnięcia a innych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca nie powołała.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z 13 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 2 i 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015 r., poz. 1804 ze zm.). awjw